این رساله مقاله‌ای است که حضرت آیة اللَه حاج سیّد محمّد محسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سرّه دربارۀ رجحان تفریق صَلَوات یومیّه بر اساس مبانی حضرت علاّمه طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ و بسیاری از عرفاء و علماء جلیل القدر به رشته تحریر درآوردند.
رجحان تفریق صَلَوات یومیّه
5«اباذر می‌گوید: رسول خدا به من فرمود: ”ای اباذر، چگونه خواهی بود در وقتی که حاکمان وقت نماز را بمیرانند یا اینکه به تأخیر اندازند؟“ عرض کردم: ”شما چه می‌فرمایید؟“ حضرت فرمود: ”هرگاه وقت نماز شد آن را در اوّل وقتش به‌جای آور، پس اگر دیدی آنان نیز نماز را اقامه کردند به‌جای نافله با آنان نیز نماز را اقامه نما!“»
واضح است که این خطاب در حال تقیّه است، زیرا هیچ الزامی بر نماز پس از اداء آن نمی‌باشد؛ و یا اینکه ممکن است حتّی در شرایط عادی به‌جهت رعایت جماعت بوده باشد.
و اما راجع به اوقات صلوات، تمام روایات بر این نکته دلالت دارند که: وقت نماز صبح اوّل فجر صادق، و نماز ظهر هنگام زوال شمس از وسط آسمان، و نماز عصر رسیدن سایۀ شاخص به‌اندازۀ خود او، و نماز مغرب استتار قرص خورشید از افق، و نماز عشاء از بین رفتن حمرۀ مغربیّه در ناحیه مغرب می‌باشد.