رجحان تفریق صَلَوات یومیّه

سنّت و سیرۀ رسول خدا بر تفرقه و تقسیم نمازهای یومیّه به پنج وقت فضیلت

 از مجموعه روایات و تقریر سیرۀ عامّه استفاده می‌شود که سنّت و سیرۀ رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم در اداء نمازهای یومیّه بر تفرقه و تقسیم آنها به پنج وقت فضیلت خود بوده است و اگر گاهی جمع بین آنها می‌نمودند به ندرت و به‌واسطه عروض شرایط خاصی بوده است.

 و اما تقریر مطلب از طریق روایات اهل‌بیت علیهم السّلام بدین صورت است:

 محمّد‌بن‌یحیی از أبی‌بصیر از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود:

مَن صَلّیٰ فِی غَیرِ وَقتٍ فَلاَ صَلاةَ لَهُ.¹

«کسی که در غیر وقتِ نماز، آن را به‌جای آورَد پذیرفته نخواهد شد.»

 این روایت به‌وضوح دلالت دارد که نماز در غیر وقت فضیلت خود، مورد رضای الهی نیست؛ زیرا کاملاً واضح است که مقصود امام علیه السّلام نمازِ قبل از حلول وقت نیست، چون این مطلب از ضروری‌ترین مسائل است و احتیاجی به تذکّر و تنبّه ندارد؛ و اطلاق روایت، هر دو موردِ تقدیم نماز و تأخیر آن را از وقت فضیلت شامل می‌شود.