مقالۀ پیش رو، در مقام بیان اهمیت ماه رجب و لزوم استفاده از فیوضات توحیدی این ماه، برگرفته از سخنان حضرت علاّمه طهرانی و آیتاللَه سیّد محمدمحسن طهرانی است.
اعمال ماه رجب و اهمیت آن
18پس در این صورت از خدا چه بخواهیم؟ باید این را بخواهیم که: خدایا، در امسال توهّم و تخیّل را از ما بردار، از تخیّل و از قوۀ واهمه خارج شویم. اینها مى شود آن رغائبى که جا دارد انسان روى آن سرمایه بگذارد و فکرش را بر آنها مُتمحّض کند. باید بخواهیم که: خدایا، آن نفحاتى که ما را از تعلّقات خارج میکند، امشب آنها را نصیب ما کن تا سال بعد. در امشب بخواهید که: خدایا، امسال فهم ما را زیاد کن! این رغیبه است! یعنى چه فهم ما را زیاد کن؟ یعنى عقل ما را بالا ببر، یعنى قضاوت ما را درباره مسائل، قضاوتی صحیح قرار بده. یعنی ما را از توهّمات خارج کن، نفس ما را از تخیّلات بیرون بیاور. آنچه براى ما مصلحت حیاتى دارد، گرچه به بهای ازدستدادن بعضى از امور دنیوى باشد، آن را براى ما مقدّر کن. آخر همهچیز که این مسائل دنیا نیست! آخر همهچیز که پول و زن و بچه نیست! ما به کدام سمت مى رویم؟ فهم ما کجا رفت؟! عقل ما کجا رفت؟!
اولیاء خدا در امشب از خدا چه مى خواهند؟! در آخرِ همین اعمالى که برای این شب وارد است، آمده است که وقتی سر به سجده گذاشتید، هر حاجتی دارید از خدا بخواهید! این مسئلۀ فهم، همان چیزی است که در آن لحظه می توانید از خدا بخواهید.
اولیاء خدا وقتی سر به سجده مىگذارند، واقعاً از خدا چه مىخواهند؟ آنها همان را مىخواهند که زمامدارانِ ما به ما تعلیم دادند: «أدخِلنا فی کلِّ خَیرٍ أدخَلتَ فیه محمّداً و آلَ محمّد؛ خدایا، ما را داخل کن در هر خیرى که محمّد و آل محمّد را در آن خیر داخل کردى! و ما را خارج کن از هر سوئى که پیامبر و آل او را خارج کردى.»1
2. مبعث
شب بیستوهفتم رجب، از آن شبهاى کارساز است که خیلى از انوار و تجلیّات توحیدىِ الهى در شب بیستوهفت رجب خواهد بود. اولیاء و بزرگان یک سال خودشان را براى ادراک این شب آماده مىکردند. برای آن شب اذکار و اوراد خاصّى وارد شده است و احیای آن بسیار مسئله مهمّى است. و همین قدر بدانیم که در شب بیستوهفت رجب، پیغمبر به رسالت و بعثت رسید. این مسئله، مسئلۀ کمى نیست. در آن شب این دعا وارد شده است: «اللَهمَّ إنّى أسألُكَ بِالتَّجَلِّى الأَعظَمِ فِى هذِهِ اللَيلَةِ مِنَ الشَّهرِ المُعَظَّمِ؛2 خدایا من تو را به تجلّىِ اعظم تو قسم مى دهم در چنین شبى!» پیغمبر تجلّى اعظم است، و از وجود پیغمبر، امیرالمؤمنین و سایر ائمّه علیهمالسلام در راستاى همین تجلّى قرار دارند. همۀ اینها واسطۀ فیض هستند و الان کار در دست امام زمان علیهالسلام است.3
- شرح حدیث عنوان بصری، جلسۀ 190.
- البلد الامین و الدرع الحصین، ص 183.
- شرح حدیث عنوان بصری، جلسۀ 40.

