اعمال ماه شعبان و اهمیت آن

4

لذا در ماه شعبان بزرگان خيلى تاكيد بر مراقبه داشتند، و می‌فرمودند:
«خيلى مراقبه داشته باشيد شعبان از دست نرود؛ [چراکه] اين يك ظهور خاص است.»¹
در اين ماه، انسان بايد در طول شبانه‌روز رعايت كند. بايد متوجه اين قضيه باشد و بداند كه اينها همه ارتباط دارند؛ يعنى خود نحوۀ استقرار نفس در روز، با شب يك ارتباط وثيقى دارد كه اقتضا می‌کند هم در روز و هم در شب، سالك نسبت به مسائل توجه كافى را داشته باشد.²
مسئلۀ مهم در تمام زندگى، مخصوصاً در این سه ماه (رجب، شعبان و رمضان) اين است كه هميشه در مسائلى كه می‌شنویم، شايعاتى كه می‌بینیم، مطالبى كه در منزل با آن برخورد می‌کنیم، از رفيق مى‌شنويم، [و به‌طور کلی] در ارتباط با ديگران [یا در ارتباط] با خودمان، تمام اينها را با آن جنبۀ عقلانى و مبانى‌ای كه به ما داده شده در نظر بگيريم، اگر موافق افتاد عمل كنيم و اگر موافق نيفتاد عمل نكنيم. عمل نكنيم، چون در روز قيامت كسى به داد ما نمی‌رسد.
[البته] در همين دنيا هم كسى به داد ما نمی‌رسد، حالا روز قيامت به‌جاى خود! [حتی] در همين دنيا! واقعاً آدم در همين دنيا به مسائلى برخورد مى‌كند [که باعث عبرت اوست. مثلاً شخص به دیگری] می‌گوید: «من به‌خاطر تو اين را انجام دادم.» ‌طرفِ مقابل صریح می‌گوید: «می‌خواستی نکنی!» اینکه برای اين دنياست، تا چه رسد به روز آخرت، كه در آنجا «يومَ يَفِرُّ المَرءَ مِن أبيه، و صاحِبَتِهِ و بَنیه؛ [روزی است که] پسر از پدر فرار مى‌كند، [مرد] از زنش فرار می‌کند، از فرزندانش فرار می‌کند.» فرار می‌کند يعنى در آنجا فقط به كارهاى خودش می‌پردازد.³
بزرگان می‌فرمودند:
«در اين سه ماه خيلى مواظبت خودتان را بيشتر كنيد. تا به‌حال چطور مواظبت داشتيد؟ بر زبان و رفتار و افكار مواظبت داشتيد، [حال] مقدارى مواظبت را بيشتر كنيد.»⁴
2. تصحیح خیال
1. شرح حدیث عنوان بصری، جلسۀ 211.
2. همان، جلسۀ 199.
3. سلوک خانواده، قم، جلسۀ 30.
4. شرح حدیث عنوان بصری، جلسۀ 198.