اعمال ماه شعبان و اهمیت آن

 مهم‌ترین مسئله‌ای که در این سه ماه رجب، شعبان و رمضان توصیه شده است، عبارت است از اینکه انسان ذهن خود را از خطورات و مسائل پاک کند، و نگذارد هر خطوری به ذهن او بیاید، یا اگر خطورى مى‌آید، نگذارد درآنجا لانه کند و بماند، بلکه زود از ذهن خود دفع کند تا اینکه نفْس بتواند قابلیت ورود انوارى که از عالم ملکوت مى‌آید، پیدا کند. و بداند که با وجود خطورات و ذهنیات، دیگر جایى براى آن انوار و واردات نیست، لذا باید ذهن خود را آماده کند.¹

3. اصلاح تغذیه

 از جمله نكاتى كه مرحوم علامه طهرانی خيلى به آن اهتمام داشتند، كيفيت تغذيه بود؛ مى‌فرمودند:

در ماه رجب و ماه شعبان و رمضان، خوب است که سالك تغييرى در تغذيۀ خود به‌وجود بياورد و آن تغذيه به‌نحوى باشد كه در عين سبكى، بتواند او را براى انجام عبادات حفظ كند و نگه دارد.

 ايشان مى‌فرمودند:

در اين سه ماه انسان خوب است كه هيچ‌وقت احساس سيرى و ثقل نداشته باشد. غذايش به‌نحوى باشد كه هميشه احساس كند که غذا بر او مسلط نيست، معدۀ او را درگير نمى‌كند، و معده، فكرِ او را به‌خود مشغول نمی‌کند. اين مسئله براى جلب فيوضات و جَذَبات خيلى اهميت دارد.

 آنچه بنده از ايشان در يكى جلسات شنيدم، اين بود:

سالک توقع نداشته باشد آنچه را كه خداوند متعال براى بندگانش در ماه رجب تخصيص داده است، با معدۀ پُر، قسمت او بشود؛ اين مسئله انجام نخواهد شد!²

3. شب‌زنده‌داری و تفکر

 شب‌هاى ماه رجب، شعبان و رمضان را خيلى بايد مواظب باشيد و ارزشش را بدانيد... رجب و رمضان يك خصوصياتى دارد؛ ماه شعبان هم يك تفاوتى دارد و خيلى مهم است.

 در ماه شعبان، اصلاً احياء نيمۀ‌شعبان خيلى فضيلت دارد و خود مرحوم آقا هم هر سال با رفقا و دوستان خودشان شب نيمۀ‌شعبان را احياء داشتند و دعاى كميل هم می‌خواندند.

 بيدارى خيلى مهم است، البته بهتر است انسان يكى‌دو ساعت بخوابد، تجديد قوا بكند، و بعد به بيدارى و پرداختن به اين امور ادامه بدهد؛ با خستگى صحيح نيست.