اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

اعمال ماه رمضان و اهمیت آن

و سیرۀ ائمه و اولیاء الهی در این ماه

0

اعمال ماه رمضان و اهمیت آن

19
  •  7. دل بعد از افطار مضطرب و مُعلَّق بین خوف و رجا باشد، و مبادا او را عُجب و خودپسندی فراگیرد؛ چون از کجا می‌داند که روزۀ او قبول شده؟!

  • سوّم: روزۀ خاصّ‌الخاص

  •  و آن روزۀ مقرّبین درگاه خداست. باید روزه‌دار از غیرخدا چشم ببندد و لحظه‌ای نگذارد یاد غیرِخدا در دل او داخل شود؛ باید دل را از افکار دنیوی و آرزوهای شیطانی پاک کند و از همّت‌های دَنی دور نگه دارد.1

  • فضیلت قرائت قرآن در ماه رمضان

  •  امام باقر علیه‌السلام فرمودند:

  • لِکلِّ شَی‌ءٍ رَبِیعٌ و ربیعُ القُرآنِ شَهرُ رمضان. 

  • «برای هر چیزی بهاری است و بهار قرآن، ماه رمضان است.»

  • کیفیت نگرش اولیاء الهی در قرائت قرآن

  •  [باید] هنگام تلاوت قرآن خود را بدون هیچ واسطه‌ای مخاطب این آیات شریفه بیابیم؛ گویا خداوند متعال خودش این آیات را به ما القاء می‌نماید و این ما هستیم که آیات را از او تلقّی می‌کنیم. این نحوه از قرائت قرآن است که موجب تأثیری عمیق و روحانیتی مشهود بر نفس می‌گردد. 2

  • نشاط و رغبت، شرط اساسی تأثیر عبادات

  • باید به‌نحوی قرآن بخوانید که خواندن قرآن برای شما تکراری نباشد؛ نگویید «آخ کِی تمام می‌شود»! همین که می‌گویید «آخ کِی تمام می‌شود؟»، بیش از این نخوانید و همان جا [قرآن را] ببندید. اگر یک صفحه [با میل و رغبت] بخوانید، بهتر است تا این که یک صفحه و دو خط با [ملالت و] این کیفیت.3

  •  شما خیال می‌کنید هرچه بیشتر نماز و دعا بخوانیم، نتیجه‌مان بیشتر است؟! این‌طور نیست! دعا و نماز باید از روی رغبت و نشاط و انبساط باشد. دو صفحه، یک صفحه دعای ابوحمزۀ ثمالی را با فهم و درایت بخوانید و به معنا توجه کنید. آن وقت ببینید که دیگر می‌توانیم فردا سرمان را جلوی افراد بلند کنیم یا همیشه سرمان باید پایین باشد؟! به آن فقراتی که حضرت روی تک‌تکِ دردهای ما انگشت گذاشته‌اند، توجه کنید. یکی‌یکی عیب‌های ما را برملا کرده‌اند و دوایش را هم ذکر کرده‌اند.4

    1. انوار الملکوت، ج1، ص 76.
    2. ترجمه صلاة الجمعة، ص 126.
    3. سلوک خانواده، طهران، جلسۀ 32.
    4. شرح دعای ابوحمزۀ ثمالی، سال 1432 ه‍.ق، جلسۀ 1.