اعمال ماه رمضان و اهمیت آن

 چطور شب بیست‌و‌سوم شب قدر است، در حالتی که به شب نوزدهم و بیست‌و‌یکم هم شب قدر اطلاق شده است؟! مسئلۀ قدر، یک مسئلۀ خلق‌الساعه نیست که یک‌مرتبه جبرئیل از آن بالا بیاید و نامۀ اعمال را پیش امام زمان بیاورد و حضرت امضا کنند که این شخص امسال این‌طور می‌شود و... نه، این‌طور نیست! [بلکه] یک جریان تکاملی است که یک بَدوی و یک ختمی دارد. بَدوَش از ماه رمضان یا حتی قبل از ماه رمضان: ماه شعبان و رجب است؛ اینها هم در این مسئله بی‌تأثیر نیستند. این بدو از [ابتدای] ماه مبارک شروع می‌شود، دائم می‌آید می‌چرخد، می‌چرخد و تکامل پیدا می‌کند. حالی که انسان در این روزها[ی ابتدایی ماه رمضان] به‌واسطۀ مراقبه و در جهت مثبت، یا برخلاف مراقبه و در جهت منفی پیدا می‌کند، آهسته‌آهسته جلو می‌آید و در شب قدر تکمیل و تقدیر می شود.¹

دستورات اولیاء الهی دربارۀ شب‌های قدر

چگونگی تقدیر سرنوشت انسان

 اگر صفات باطنی انسان تغییر کند، خدا هم مقدّرات انسان را عوض می‌کند. قلوب اگر توأم باشد با نفاق و بُخل و حرص و شرک و خودبینی و خودپرستی، مقدّرات انسان طبق همین قلب‌های آلوده و سیاه به‌نحوی مقدّر خواهد شد. اگر وجهۀ قلب تغییر کرد و این خصوصیاتش مبدّل به توحید و صفا و انفاق و ایثار و گذشت و عبودیت و حال ذُلّ و مسکنت نسبت به ساحت پروردگار شد، مقدّرات چیز دیگر خواهد شد.²

توسل به امام زمان علیه‌السلام

 در این ماه مهم‌ترین قضیه توسّل به امام زمان علیه‌السّلام است، مخصوصاً در شب‌های قدر. از توسّل به امام زمان علیه‌السّلام در هنگام سحر و اذان و افطار غفلت نکنید و در شب‌ها دائماً خود را در کنار حضرت احساس کنید. بدانیم که در این ماه لطف حضرت به شیعیانش بیش از سایر ماه‌هاست (همان‌طور که مقتضیِ خصوصیات تکوینی ماه رمضان [این] است) و بدون توسّل به ولایت و امام زمان علیه‌السّلام پَرِ کاهی نمی‌توانیم حرکت داشته باشیم، مطلقاً! این را از گوشمان بیرون بیاوریم [که] بدون اینکه آن حضرت را در کنار خود حاضر ببینیم و همۀ وجود خود را وقف آن حضرت کنیم [توقع پیشرفت معنوی داشته باشیم]؛ امکان ندارد! تجربه کردند و نشد و ما تجربۀ دیگران را دیگر تجربه نکنیم. آنچه به ما می‌رسد از نفْسِ نفیس آن حضرت است. مرحوم علامۀ طهرانی دائماً به شاگردان و تلامذۀ خودشان تأکید می‌کردند برای حضرت صدقه بدهید، دعا کنید، در دعاهایتان، در دعای قنوت، برای فرج باطنی و ظاهری آن حضرت همیشه متوجّه باشید.³