اعمال ماه رمضان و اهمیت آن

عید سعید فطر

 در دین مقدّس اسلام، روز فطر و قربان، عید است. اما در فطر [عید بودن] به‌جهت آن [است] که در یک ماه تمام مردم دست از زیاده‌روی در شهوات برداشته، روزها روزه و شب‌ها به قیام مشغول [بوده‌اند] و با بهره‌هایی همچون انفاق در راه خدا، تلاوت بیشتری از کلام خدا، چشم‌پوشی از محرمات و مکروهات، نفس امارۀ خود را بیش از سایر ایام تزکیه و تطهیر نموده‌اند، حالت روحانیت و معنویت در ایشان بالا رفته است، و سبکی و تجرّد و امکان عروج به عوالم قدس برای آنها امکان بیشتری پیدا کرده است؛ زیرا طعام و شهوت و غضب کلید جهنم و سلطۀ شیطان است و در این ماه که خداوند مائدۀ آسمانیِ میهمانان خود را جوع و گرسنگی قرار داده است معلوم می‌شود که بهترین تحفه از جانب ربّ‌الأرباب است.

اندرون از طعام خالی دار  ***  تا در او نور معرفت بینی

معنای عیدگرفتن

 این روز را که موقع گرفتن نتیجه و مزد است باید عید گرفت، و از خداوند کریم و رحیم عیدی دریافت کرد. اما عید‌گرفتن نه به‌معنای ساز و دُهُل‌زدن است، و نه به‌معنای شیرینی‌خوردن و رنگارنگ‌پوشیدن، و تفریح و تفرّج بهیمانه کردن، بلکه به‌معنای یک درجه از تزکیه و تطهیر بالاتر، و یک صیقل بهتر به نفس دادن [است] تا آمادۀ برکات و نزول موائد آسمانی گردد.

اعمال شب عید فطر

 شب عید فطر دو غسل دارد: یکی در اول شب، و یکی در آخر شب، و آن شبِ احیاء و زنده‌داری است، یعنی تا به صبح به عبادت و قیام و ذکر و یاد محبوب و معشوق ازلی و حبیب سرمدی مشغول بودن، و در روز عید نیز غسل دارد.

 و رفتن برای نماز عید، و با تمام مردم در صحرا به‌جای‌آوردن، و آن را با کیفیتی خاص، در دو رکعت و با نُه قنوت به‌جای‌آوردن، و زبان به ذکر تهلیلات گشودن که: اللهُ أکبَرُ، اللهُ أکبَرُ، لَا إلَهَ إلّا اللهُ وَ اللهُ أکبَرُ، اللهُ أکبَرُ، وَ لِلّهِ الحَمْدُ وَ الحَمدُ لِلّهِ عَلیٰ ما هَدانا وَ لَهُ الشّکرُ عَلیٰ ما أولانا.¹