اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 این حضرت مسلم در آن روز چرا ابن زیاد را در منزل هانی از بین نبرد تا دیگر بساط را تمام کند؟ قطعا دیگر تمام شد که تمام شد! یعنی حضرت مسلم با آن موقعیت و با آن سن و با آن درک و با آن فهم این مطلب به ایشان نرسیده بود؟ خب یک بچه پانزده ساله هم این را می‌فهمد چه برسد به اینکه حضرت مسلم باشد! خب همۀ فتنه‌ها زیر سر این مرد است و این هم اگر از بین برود خب تمام شد، دیگر فاتحه هیچ خبری نیست! و سیدالشهدا هم که در راه است و صحیح و سالم می‌آید و کوفه را هم مقرّ خودش قرار می‌دهد و خلاصه بساط یزید و این حرف‌ها را هم برمی‌چیند.

 همۀ این مطالب را جناب مسلم ابن عقیل در ذهن آورد و همه را مرور کرد، یک یک به این نکته‌ها توجه کرد، و تمام این مطالبی که الآن من خدمتتان می‌گویم، او هم در همان موقع پشت پرده یک یک اینها را در ذهن آورد، مدام دستش می‌رفت به شمشیر ـ حالا من این‌طور می‌گویم، لابد این‌طور بوده دیگر ـ دوباره دستش را می‌آورد کنار، اینقدر صبر کرد که آن هانی هم دیگر صدایش درآمد که «آقا چه خبر است، آقا آب می‌خواهم، تشنه هستم، چرا آب نمی‌آوری؟!» این علامت بود که ایشان بیاید و کار را تمام کند.

 حضرت مسلم تنها مطلبی که فقط به نظرش رسید این بود: «من فرستاده مولای خودم هستم، مولای من چه کسی است و چه هدفی دارد؟ و از چه جهت مرا فرستاده است، و به چه مقصدی فرستاده، و منظورش از این فرستادن چیست؟ آیا منظور او از این فرستادن آمدن و زدن و کوبیدن و گرفتن و فتح کردن و نمی‌دانم خلافت برقرار کردن و این است؟!» بله اگر این است، همین الآن بسم اللَه، دیگر بهترین موقع برای رسیدن به مقصود، بدون هیچ‌گونه هزینه‌ای و مطلبی است.