اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 آنچه که ما به‌دنبال او هستیم آن عبارت است از إحیا و زنده کردن آن صفات الهی و صفات ربوبی است. الآن این فرد تشنه است، و به کمک نیازمند است، خداوند رازق است من هم باید در اینجا به او کمک کنم و او را از مرگ نجات بدهم و آن صفات ربوبی را در اینجا پیاده کنم، آن صفات را در وجود خودم در این زمینه و در این موقف پیاده کنم توجه می‌کنید؟!.

 لذا همۀ اینها را سیراب می‌کند و سیراب کردن اینها باعث می‌شود که قضیّۀ کربلا پیش بیاید، خب حضرت می‌توانستند اینها را آب ندهند و قضیّۀ کربلا هم پیش نیاید، خیلی راحت! اگر ما بودیم چه می‌کردیم؟ همین کار را می‌کردیم، فوقش اینها را رها می‌کردیم، کاری نمی‌توانستند بکنند، حالا نه‌اینکه اینها را از بین ببریم، اینها را به حال خود رها می‌کردیم، دیگر به آنها آب نمی‌دادیم که اینها را دوباره احیا کنیم.

احیای ارزش‌های انسانی هدف سیدالشهدا از واقعه عاشورا

 بنابراین سیدالشهدا در داستان کربلا به‌دنبال احیای آن ارزش‌های انسانی و ملکوتی و نورانی و ربوبی بودند که آن ارزش‌ها در این زمینه به این شکل تجلی پیدا می‌کند، در رفتار و کردار و صحبت‌های آن حضرت، به صور مختلف برای انسان این نمود و جلوه پیدا می‌کند.

 لذا است که بزرگان توصیه می‌کردند به آن حقایق و مطالبِ نهفته در قضیّۀ عاشورا توجه داشته باشید، به آنچه که در این زمینه نهفته است، در هر کدام از این مسائل این مطلب را ما مشاهده می‌کنیم، در هر کدام از قضایای قبل، در آن مطالبی که در خود روز عاشورا اتفاق افتاد، در به میدان رفتن اصحاب و اهل‌بیت.¹

 ببینید خیلی راحت می‌توانیم قضایا را در کنار هم قرار بدهیم. می‌توانست حر را آب ندهد و لشگریان او از تشنگی بمیرند و حضرت کشته نشود! می‌توانست؟! حر و لشگر او را آب داد و این قضیّه منجر شد به آمدن این دو لشگر، لشگر سّیدالشّهدا و لشگر حر، و رسیدند به نینوا و در آن جا توقف کردند، و این قضایا پیش آمد.