اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 آن‌وقت ما می‌بینیم اولیاء هم همین را دارند ادراک می‌کنند، همین را، بله! آن کسی که می‌گوید: «من حاضرم فنایی که به من داده‌اند را بدهم، بقایی که برای من پیدا شده را بدهم، اما این کتاب‌ها را ندهم»، او هم انگار در چنین فضایی و در چنین مدرکاتی است. خب او هم بالأخره شاگرد همین امام است، او هم شاگرد همین استاد است. اگر قرار باشد که استادش به او این چیزها را یاد نداده باشد که دیگر استاد نیست! پس او هم اینها را از امام حسین گرفته، توجه کردید؟!

 این جنبه است، حالاکه به اینجا رسیدیم باید بدانیم، اگر کاری انجام بدهیم که موجب هدایت و راهنمایی فردی بشود چه کرده‌ایم! و اگر خدای نکرده، خدای نکرده، خدای نکرده کاری انجام بدهیم که باعث ضلالت و اغواء و دست برداشتن مردم از دین بشود، چه کرده‌ایم! کاری بکنیم که آن جوانی که تا به حال نماز می‌خواند حالا دیگر نماز را کنار بگذارد! آنکه تا به حال روزه می‌گرفت، بگوید که این روزه هم برای خودتان، نخواستیم! توجه می‌کنید؟! قضیّه چه خواهد شد؟! مسئله به کجا خواهد رسید؟!

 اینجاست که رسول خدا می‌فرماید: «یا علی لَئِنْ یَهْدِی اللَهُ عَلَی یَدَیْکَ نَسَمَةً خَیْرٌ لک مِمَّا طَلَعَتْ عَلَیْهِ اَلشَّمْسُ¹ یک نفر را خدا به دستت هدایت بکند از تمام آنچه که خدا خلق کرده ـ معنایش این است ـ و خورشید بر آن می‌تابد فایده‌اش بیشتر است. چرا؟ چون در آنجا تو در مقام هادی و مظهر اسم هادی قرار گرفته‌ای و آن شخص مهتدی شده.»²

نمونه چهارم: عملکرد امام حسین علیه السّلام با حرّ در هنگام توبه حرّ

 وقتی که حر ابن یزید ریاحی با آن حال و با آن کیفیت پیش آن حضرت می‌آید. و حضرت آن‌چنان با او برخورد می‌کنند که انگار نه انگار کاری کرده، او یادش می‌رود که چه‌کاری کرده و چه قضایایی انجام داده و همۀ اینها زیر سر خودش بوده! حضرت این‌طور برخورد می‌کنند، اگر ما بودیم چه می‌کردیم؟! می‌گوییم: «توبه کردی؟! غلط کردی توبه کردی، حالا وقت توبه کردن است؟ این بساط را درست کردی، حالا توبه هم می‌کنی؟ برو پی کارت!» ما هم همین کار را می‌کنیم، دأب ما همین است دیگر، روشی که ما الآن داریم انجام می‌دهیم همین است دیگر!، توبه کردی؟! بیخود کردی توبه کردی! ما را آوردی و به اینجا رساندی و این بساط را درست کردی و حالا آمدی می‌گویی توبه کردم؟!