اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 اما این مسئله که وقتی حضرت دید اینها فایده‌ای ندارد، صحبت فایده‌ای ندارد گفت عملا به اینها دلیلی نشان بدهیم که خود نفس وجود نَفسُ وُجودِه و حُضورِه أدَلُّ دلیلٍ علیٰ إثباتها و علیٰ حَقّیَّتِنا و علیٰ بُطلانِ المُقابلِ و ظُلمِه و کفره¹ او را نشان بدهند به اینها، به قول امروزی‌ها این برگ برنده در دست من است، این برگ برنده را نشان بدهند، این قضیّه، خب آمدیم و دیدیم عجب! اینها از این برگ برنده هم عبور کردند و از همین ادلُّ دلیل عبور کردند، اینجا دیگر تمام شد، اینجا دیگر مشخص شد که نه اینجا دیگر جای شوخی نیست، آنجا در قضیۀ عبداللَه رضیع ظلم یک طرف حق یک طرف، کفر یک طرف، ایمان یک طرف، صدق یک طرف، حقه‌بازی یک طرف، صفا یک طرف، نفاق یک طرف، ظلمت یک طرف، نور یک طرف،.

 لذا می‌توانیم بگوییم اصلاً واقعۀ عاشورا قائم به عبداللَه رضیع است، این قضیۀ عاشورا، بدین مسئله قیمومیت دارد و خلاصه اساس عاشورا و اساس استمرار قضیۀ عاشورا مسئلۀ عبداللَه رضیع است، سرّ استمرار و سرّ بقای عشورا؛ اینکه قضیۀ عاشورا باقی مانده و از بین نمی‌رود و همیشه زنده است مسئلۀ عبداللَه رضیع است و بس، درحالتی‌که همه از بین می‌روند، هر کسی می‌خواهد باشد از بین می‌رود. ولی او می‌آید و عالمی را به هم می‌ریزد.²

نمونه ششم: تجلّی تام توحید در وجود سیدالشهدا علیه السّلام در روز عاشورا

 سیدالشهدا در روز عاشورا مظهر همۀ اسماء و صفات الهی بود؛ هنگامی که اصحابش شهید می‌شدند، هنگامی که از اسب افتاد و در همه حال، رعایت تمام قوانین و تمام مسائل ظاهر به حدّ اعلی و اکمل در جای خود، و رعایت حیثیّت باطن و توجّه به حق و تسلیم در برابر حق و اتّکاء صد درصد به حق در جای خود؛ هر کدام از اینها در مرتبه خودش بود.³

 در روز عاشورا توحید با تمام بروزات و ظهورات خودش در عالم مظاهر، و اسماء جمالیّه و جلالیه در وجود سیدالشهدا علیه السّلام تجلّی کرد! و این کلام اگر از مرحوم آقای حدّاد هم نقل شده است، اشاره به همین مطلب است.⁴