اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

نمونه نهم: عملکرد حضرت ابوالفضل¹ با برادرانش

 هر قدم کربلا برای ما یک درس است. هر قدم! واقعاً عجیب است! آدم در این کلمات آنها، در آن تاریخ، در این سیره برود و بیاید، نکات را دربیاورد، آن بزنگاه‌ها را دربیاورد. چرا حضرت ابا الفضل این‌طور بود؟ چرا با برادرش این‌طور صحبت می‌کرد؟ چرا صبر کرد تا سه‌تا برادرش شهید بشوند و ایستاد و نگاه کرد؟ این چه قضیّه‌ای است؟ این چه اهتمامی و رحمتی است؟ این چه عِرقی و مسئولیّتی است؟! واقعاً عجیب است! که هر کدام از این برادران حضرت ابا الفضل که شهید می‌شدند، یک نفس راحت می‌کشید؛ که بله، عجب! الحمدلله این هم کارش درست شد. یک نفس راحت می‌کشید! همه‌اش در اضطراب است: نکند شیطان بیاید گول بزند! نکند شیطان بیاید یک‌دفعه وسوسه ایجاد کند!

 قضیّه چیست؟! می‌بینید؟! وقتی هر سه‌تا شهید می‌شوند، می‌گوید الحمدلله! کارشان درست شد، مسئله تمام شد.

 اینها چیزهایی است که باید به آن فکر کرد. شما خیال می‌کنید قضیۀ عاشورا یک قضیۀ ساده است؟ یک دوران برنامۀ سلوکی در یک داستان عاشورا! هیچ‌کس دیگر نیازی به چیزی ندارد؛ چون همین‌قدر که بیاید برنامۀ امام حسین و رفتار و روش و اصحاب و اینها را یک مطالعۀ عمیق بکند و یک تأمّل عمیق بکند، کافی است! نیاز به چیز دیگر ندارد!

 و دیگران هم هرچه پخش کردند، آمدند از سر همین سفره برداشتند، از همین‌جا آمدند و دادند! آن عطوفتی که از بزرگان ما می‌دیدیم از همین ابا الفضل عباس گرفته‌اند! آن اهتمامی که می‌دیدیم و می‌فرمود: «من به کمتر از سلمان اکتفا نمی‌کنم»، از کجا آوردند؟ از خودشان که نیاوردند! اینها را از اینجا گرفتند. خلاصه خیلی قضیّه هست!²

نمونه دهم: عملکرد حضرت با زهیر بن قین

 زهیر بن قین آمد و خیام خودش را جدای از سیدالشهدا قرار می‌داد، آن زمانی که امام حسین حرکت می‌کرد، او می‌ایستاد. و آن زمانی که حضرت نزول می‌کردند آن زمان او حرکت می‌کرد تااینکه برخورد نکند، چه باعث شد که این زهیر که از برخورد می‌ترسید و از ملاقات با سیدالشهدا خائف بود، آمد و چنان دست از همه چیز برداشت از دنیا و مال و منال و اینها برداشت و آن را به عیالش بخشید و آمد خود را در خیمۀ امام حسین قرار داد!