اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 درست است که ائمه علیهم السّلام فرمودند: «باید ذکر ما حفظ بشود» ولی چطوری ذکر آنها حفظ بشود؟! با تغییر حال تو ذکر ما حفظ می‌شود، نه‌اینکه به رفتن و داد و بیداد کردن.

احوال مرحوم حداد در هنگام زیارت سیدالشهدا

 من حال مرحوم والد و بزرگان را هم می‌دیدم که، همین‌هایی که نوشتند و می‌گویند: «این اولیای خدا ارتباطی با ائمه ندارند!» بیایند این را از من بشنوند، مرحوم آقای حداد دهۀ عاشورا که می‌شد هر روز به افرادی که در آنجا بودند، می‌گفتند: «بعد از نماز صبح زیارت عاشورا بخوانید!» حال مرحوم حداد را من در موقع نماز و تشهد و در دیگر موقع می‌دیدم؛ چون ایشان هر روز بعد از نماز صبح سورۀ یاسین را می‌خواندند بعد تعقیبات و دیگر سجاده‌شان را جمع می‌کردند. حالشان در موقع نماز و در موقع سورۀ یاسین یک طوری بود، ولی وقتی که زیارت عاشورا خوانده می‌شد ما می‌دیدیم یک طور دیگر شده، ایشان اصلاً خودش را در کربلا و در آن واقعه قرار می‌داد و می‌گذاشت، از وَجَنات معلوم بود، نه‌اینکه فقط گریه و ناراحتی بکند. ـ ایشان(علامه طهرانی) در روح مجرّد این مسائل را ذکر کردند ـ احساس می‌کردیم که الآن خودش را در کنار سیدالشهدا قرار داده و انگار اصلاً در آنجا در حضور حضرت زیارت عاشورا خوانده می‌شود؛ یعنی در همان‌جا این مسئله انجام می‌شود.

 این را هم از من بشنوید که مرحوم آقا مطلبی می‌فرمودند:

 «ما نه تنها این مسئله را در آن زمان احساس می‌کردیم، بلکه چند نفر بودیم که با مرحوم آقای حداد برای زیارت سیدالشهدا، روزها هم می‌رفتیم، وقتی که زیارت می‌رفتیم و وارد حرم می‌شدیم، ایشان به شخصی از همان افرادی که در آنجا بودند می‌گفتند: ”زیارت‌نامه بخوان“ وقتی که او زیارت‌نامه می‌خواند برای ما حالی دست می‌داد که اگر در إعراب اشتباهاً مثلاً فتحه را ضمه می‌خواند ما قادر بر اینکه درست بگوییم نداشتیم؛ یعنی حالی برای ما پیدا می‌شد که غیر از سیدالشهدا دیگر نبود، حقیقتی دیگر وجود نداشت!»