اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

 مطالبی که گفته شده؛ اطوار و رفتار و سخنان آن حضرت، ظرائفی که در اینجا وجود دارد که پرداختن به آن یکی از ظرائف است که انسان را متوجه آن حال و هوا می‌کند، وإلاّ خُب بله، تیر و شمشیر خورد و افتاد، خیلی خب نهایتش این است دیگر، این که چگونه بوده و چه وضعی داشته است این مسئله مهم است.

عشق مرحوم قاضی به سیدالشهدا علیه السّلام

 این را خودم از مرحوم آقای حداد شنیدم که گفتند؛

 «مرحوم قاضی ـ رضوان اللَه علیه ـ می‌فرمودند: ”وجب به وجب در صحن سیدالشهدا در همین صحن من خوابیده‌ام“»¹

 برای چه؟! چون با امام حسین کار دارد! مثل ما که بی‌کار نیست، با او کار دارد، با او سَر و سِرّ و صحبت دارد، با او رفت‌وآمد دارد و در تعامل است، می‌خواهد بهره بگیرد، می‌خواهد در اینجا نیاز خودش را زمین بگذارد، می‌گوید: من نیاز ندارم که کجا و کجا برم و در فلان جا بخوابم، من روی این سنگ‌ها، در این صحن‌ها می‌خوابم! ایشان یک چیزهایی می‌فهمید که این کارها را انجام می‌داد؟!. پس بنابراین روضۀ سیدالشهدا باید روضۀ با فهم و با ادراک باشد.²

اهداف عرفا از اقامۀ مجالس سوگواری سیدالشهدا

 این طایفه(عرفا) با اقامۀ مجالس عزا و سوگواری زمینه ابراز و اظهار و تبیین مکتب و ممشا و سیر و هدف آن بزرگواران را فراهم می‌آورند. در این مجالس مکتب و روش توحیدی ائمه معصومین علیهم السّلام مورد بحث و تحقیق قرار می‌گیرد، و از قضایا و حوادث وارده بر آن حضرات، درس و مشق و اسوه و الگو برای عبور از کریوه‌های نفس امّاره و ارتقای قوای عقلانی و روحی و تزکیه و تهذیب نفس بهره‌گیری می‌شود، و راه صحیح و منهاج قویم آن بزرگان برای افراد توضیح و تشریح می‌گردد، و کیفیت مَشی اولیای خدا در ارتباط با حوادث و پدیده‌هایی که با آنها مواجه می‌شدند روشن می‌گردد. در این مجالس از أُسّ و اساس یک حیات معنوی که تبلور آن در زندگانی اولیای حقّ متحقّق است سخن به میان می‌آید، و غایت و مقصد حرکات و سکنات و ممشای ائمۀ معصومین توضیح داده می‌شود.