دو بیان نوین و عمیق از امکان ملاقات خدا (2)

به‌به! چه خوب بيان مى‌كند، مى‌گويد: «در آفرينش آسمان‌ها و زمين و اختلافى كه شب و روز با هم پيدا مى‌كنند- بعضى اوقات روز كوتاه‌تر و شب بلندتر و بعضى اوقات به عكس است، و در نقاط مختلفه دنيا، در هر نقطه به كيفيّت مخصوص، اين دگرگونى و اختلاف مشاهده مى‌شود- و اين كشتى‌هائى كه روى اين درياها حركت مى‌كند و مسافرين و مال‌التّجاره را از اين طرف به آن طرف حمل مى‌دهد، و با باد اين كشتى روى اين آب‌ها حركت مى‌كند، اينها همه آيه است؛ اين آب‌هاى رحمتى كه ما از آسمان به صورت باران پائين مى‌ريزيم، قطره قطره- يك مرتبه درِ آسمان را باز نمى‌كنيم و يك رودخانه كرج را روى سر مردم بريزيم- اين آب‌ها را به صورت قطره قطره منتشر مى‌كنيم، به صورت باران مى‌ريزيم و زمين را زنده مى‌كنيم بعد از اينكه مرده بود، و ما به وسيله اين آب از هر جنبنده و دابّه‌اى در روى زمين براى شما خلق مى‌كنيم، خلقت خود شما، هر جنبنده‌اى، اقسام حيوانات، پرندگان، طُيور، ماهيان دريائى و نباتات و جمادات، تمام اينها به واسطه همين آب است؛ اينها همه آيه است؛ و اين ابرهائى كه بين آسمان و زمين مُسخّرند و به امر پروردگار به اين طرف و آن طرف حركت مى‌كنند؛ و اين بادهائى كه مى‌وزد از اين طرف و آن طرف، زمين را خنك مى‌كند، سرد مى‌كند، ملايم مى‌كند، تلقيح مى‌كند، درختان را آبستن مى‌كند، وظائف ديگرى كه دارد؛ تمام اينها آيات است، نشانه‌هاست؛ ﴿لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴾ براى آن افرادى كه عقلشان را به كار مى‌اندازند و اينها را آيه مى‌بينند!»¹

پس هركس نگاه كند به هر موجودى از موجودات، خدا را ديده، و لقاء خدا از اين روشن‌تر؟ اين‌قدر آسان‌تر؟ به اندازه‌اى آسان است كه انسان غير از خدا را نمى‌تواند ببيند. آن كسى كه با وجود اين آيات مى‌گويد: خدا نيست و غير خدا هست. ديگر آن عين‌ «عَميَت عَينٌ لا تَراكَ عَلَيها رَقيبًا»² و كور است...³