ماه مبارک رمضان در سیره معصومین و اولیای الهی جایگاه ویژه ای داشته که در استقبال از آن و بدرقه آن مشهود است. و به خاطر مواهب و نعمت هایی که از ناحیه خداوند متعال در این ماه به بندگان می رسد؛ بزرگان و اولیای الهی اکیداً به حفظ حالات این ماه توصیه می نمودند؛ لذا برای ادای شکر و حفظ آثار این ماه الهی، دستورالعمل هایی رسیده که این حالات معنوی را تداوم ببخشد. ان شاءالله تعالی
دستورالعمل اولیای الهی برای بعد از ماه رمضان
4توصیه علامه طهرانی برای بعد از ماه مبارک رمضان
مرحوم آقا ـ رضوان الله علیه ـ میفرمودند: «خیال نکنید که ماه رمضان تمام شده است، باید ماه رمضان را ادامه بدهید!» حالا نهتنها با روزه گرفتن که البته روزه گرفتن هم خیلی خوب است، ولی حالتان را ادامه بدهید، این سبُکیای را که بهدست آوردهاید استمرار بدهید، در اختلاط با افراد و صحبت با هر کسی این حال را از دست ندهید، در هجوم بر أمتعۀ ظاهری این حالتان را از دست ندهید، هرچه میتوانید سعی کنید و کاری انجام بدهید که این حال و این صفا و این انبساط و این تجرّدتان ادامه پیدا کند.
ألا و إنّ لِربّکم فی أیّام دَهرکُم نَفحات، ألا فتَعرّضوا لها و لا تَعرَّضوا عنها!1
خداوند در طول سال ایّامی را برای انجذاب و دعوت عبادش بهسوی خود بر سایر ایّام ترجیح داده است، ماه رمضان یکی از آن ایّام است. ایّام دیگری را هم در پیش داریم. انسان باید هر وقتی و هر موقعی را غنیمت بشمارد.
در همین ادعیهای که برای قنوت نماز عید بود میخواندیم:
أسئلُک بحقّ هذا الیومِ الّذی جَعلتَه للمُسلمینَ عیدًا و لمحمّدٍ صلّی الله علیه و آله ذُخرًا و شَرفًا [و کرامةً] و مَزیدًا؛ «[از تو میخواهم به حقّ این روزی که] برای مسلمین عید قرار دادی [و برای پیامبرت] ذُخر و مایۀ ذخیره و موجب شرافت و مزید برکات و نعمات قرار دادی!»
این را بدانیم که اگر خداوند به هر کدام از ما عنایتی داشته باشد، آن عنایت اول از ناحیۀ رسول خدا میآید و بهاندازۀ یک سرسوزنی نه خودمان قابلیت آن عنایت را داریم و نه از ناحیۀ غیر رسول خدا میآید، لذا توصیۀ مرحوم آقا به شاگردانشان این بود که هر وقت میخواهید هر عملی را انجام بدهید ثوابش را برای رسول خدا اهدا کنید؛ قرآن میخوانید برای رسول خدا، نماز میخوانید برای رسول خدا، طواف انجام میدهید برای رسول خدا! شما برای رسول خدا انجام بدهید، به ائمه هم میرسد، به اموات میرسد، به احیا میرسد، به اولیا میرسد، ولی شما فقط و فقط او را مدّ نظر قرار بدهید، چون اصل و حقیقت او است!2
- .المعجم الکبیر، طبرانی، ج 19، ص 234؛ رساله لبّ اللباب، ص 25، تعلیقه:
«بدانید و آگاه باشید که پروردگارتان را در ایّام روزگار شما نسیمهایی است، هان بکوشید که خود را در مَعرض آنها قرار دهید و از آنها روی نگردانید.» - جلوه های معرفت، ص 160 و 161.
- .المعجم الکبیر، طبرانی، ج 19، ص 234؛ رساله لبّ اللباب، ص 25، تعلیقه:

