نور ملکوت حج

123

عدم توجه به شخص همراه در سفر حج و تمرکز بر توحید
همۀ اینها حساب است! اینکه من مدام به رفقا می‌گویم باید فقط به توحید و به «او» نگاه کرد، برای همین است؛ کسی که می‌خواهد به حج برود، نباید نگاه کند که چه کسی و چه رفیقی همراه اوست! باید توجه به «او» داشته باشد و قصدش را «او» قرار بدهد. حال اگر کسی هم باشد که یک مقداری از بعضی خصوصیّات، مطالب و اطلاعاتی دارد، خب چه بهتر! اما نباید قصد این باشد.
سنّ من در آن موقع کم بود و حدود نوزده یا بیست سال بیشتر نداشتم؛ اما یادم است در آن زمان حتی بعضی از آنها به افراد فخر می‌فروختند و می‌گفتند: «بله، حجّی که ما امسال می‌رویم را تا به‌حال کسی نرفته است و خلاصه امسال چه بساطی خواهد شد و...!»
برای من در همان موقع با آن سنّ کم جای سؤال و اشکال بود که چطور می‌شود؟ تو داری به حج می‌روی اما می‌گویی: «این حجّ ما امسال چیز دیگری است!» و به دیگران هم فخر می‌فروشی: «بله دیگر، ما این هستیم! إن‌شاءالله خدا قسمت شما هم بکند، ولیکن ما این توفیق را پیدا کردیم!»
این ایراد در میان امثال ما هم هست! هیچ‌گاه نعمت خدا را به رخ دیگران نکشید؛ خدا یک نعمتی داده، شکرش را بجا بیاورید و از تهِ دل بگویید: «خدایا، ما قابل نبودیم که این قضیه برای ما اتفاق بیفتد، خود تو لطف کردی و این را به بقیه هم عنایت کن!» این خیلی مهم است.“¹
لزوم قطع فکر از خانه و منزل هنگام ورود به مکّه
”وقتی که حاجی قدم به مکّه می‌گذارد دیگر نباید در فکر خانه و منزل باشد! این خیلی مسئلۀ مهمّی است و متأسّفانه امروزه به این کیفیت عمل نمی‌کنند. افرادی که به مکّه و برای حج می‌روند، دائماً به منزلشان تلفن می‌زنند و از حال و احوال بچه‌ها سؤال می‌کنند؛ درحالی‌که وقتی حاجی می‌آید دیگر نباید به منزل تلفن کند! آنها هم خدایی دارند و برای خود نگهبان و حافظ دارند.
1. سایت مکتب وحی، سخنرانی، سلوک خانواده ـ قم، جلسه 29. (آیةالله طهرانی)