عيد غدير، أفضل اعياد

و بهمین جهت عنایت خداوندى بر آن شد كه حدیث غدیر شهره آفاق گردد، و در زبان‌ها سارى و جارى شود. و روز غدیر، موسم پرأهمیت گردد، تا حجّتى قائم براى متابعان إمام حقّ و مقتداى امّت شود. فلهذا پیوسته أئمّه طاهرین سلام اللَه علیهم، این واقعه را زنده نگه مى‌داشته‌اند، و با مخالفان به آن احتجاج مى‌نمودند، و أصحاب بزرگوار و گرامى و تابعین ذوى العزّة و الاحترام و علمآء سلف، خلفا عن خلف در مجالس و محافل، و در مجتمعات با ذكر اشعار و قصائد آبدار، به رغم مرور دهور و گردش ایام، این واقعه را تازه و جدید و طرىّ به نسل‌هاى آینده مى‌سپرده‌اند.

 [أئمّه شیعه و شیعیان، عید غدیر را زنده نگه می‌دارند]

إمامان معصومین سلام اللَه علیهم أجمعین، شیعیان خود را أمر به شادى و سرور و تهنیت و تبریك و تسلیم و روزه و إنفاق در این روز نموده، و با عنوان عید، و نام و نشانه عید با آن رفتار مى‌نمودند.

و بالأخصّ طائفه إمامیه در این روز، اجتماع عظیمى در كنار مرقد مطهّر مولى أمیر المؤمنین علیه السّلام در نجف اشرف دارند، و زیارتى غدیر از زیارتى‌هاى مخصوصه آن حضرت است. رجال شیعه از قبائل و شهرهاى دور و نزدیك، گرداگرد قبر آن حضرت اجتماع دارند، و زیارت مخصوصه او را كه از ائمه طاهرین روایت شده، و حاوى جمیع كمالات و بیانگر همه مقامات و درجات اوست مى‌خوانند، و از كتاب و سنّت آنچه را براى دفع مخالفان است، با حجّت‌هاى دامغه بازگو مى‌كنند.

و در تمام شهرها و حتّى قرآء و قصبات، روز غدیر، روز عید رسمى است، و ملیون‌ها مرد و زن مسلمان أعم از شیعه و سنّى، این روز را محترم مى‌شمارند، و به آداب عبادى و امور حسبى و قربى مشغول مى‌شوند.

سنّت عید گرفتن در روز غدیر، به این داستان، خلود و دوام بخشیده است، و متن غدیر را ثابت و محقّق، و گذشتگان آن را به آیندگان مى‌سپارند. بیدارى به عبادت در شب غدیر، و صله ارحام و ضعفآء و توسعه بر عیال، و زینت بستن، و لباس‌هاى نو و جامه‌هاى پاك و پاكیزه پوشیدن، و إحسان و برّ و گسترش خیرات و مبرّات در این روز، همه و همه از موجبات بقآء این أثر جاوید است، تا مردم‌ به دنبال ریشه و سرچشمه غدیر بروند، و تفحّص و تجسّس از أصل قضیه بنمایند، و شاخه‌هاى ایمان در دل‌هاى ایشان رشد كند و قوى گردد.