عيد غدير، أفضل اعياد

در آن روزی كه نصّ از جانب رسول خدا كه: ﴿لا ينطق عن الهوى إن هو إلّا وحى يوحى﴾ مى‌باشد، آمد كه عید بگیرند، و به تمام معنى الكلمه تبجیل و تجلیل و تكریم آن را به عمل آرند، و چون عید دینى و مذهبى و الهى است، در زیادى كارهاى مقرّب إلى اللَه از روزه، و نماز، و دعا، و ملاقات برادران دینى و تبریك و تهنیت گفتن خوددارى نكنند، و كف دست راست خود را بر كف دست راست برادران ایمانى قرار داده، مصافحه كنند، و با شكر و سپاس حضرت ایزد منّان‌ به پاس چنین موهبتى بگویند:

الحمد للّه الّذى جعلنا من المتمسّكین بولایة أمیر المؤمنین و الأئمّة علیهم السّلام.

 «حمد و سپاس، اختصاص به خداوندى دارد كه ما را از تمسّك‌كنندگان به ولایت أمیر المؤمنین و أئمّه علیهم السّلام قرار داد».

و همچنین از أنواع وجوه برّ و إحسان، از قبیل اعطاء انگشترى و خلعت و لباس، و هدیه عطر و عود و عبیر و إطعام برادران مؤمن بالأخصّ ضعفآء و فقرا و ارحام و أهل علم و طلّاب توأم با عمل، و سلّاك راه خدا از شوریدگان و عاشقان مولى الموالى علیه السّلام بنحو أتمّ و اكمل، بجاى آورند.

و بر همین أصل بود كه پس از پایان خطبه، حضرت رسول خدا امر كردند براى أمیر المؤمنین چادرى و خیمه‌اى أفراشتند و أمر كردند كه مؤمنین بیایند، و به خود آن حضرت تبریك و تهنیت گویند، بر أثر تماتیت نعمت، و كمالیت دین كه با پیوند ولایت به نبوّت ثمر بخشیده، و میوه تر و تازه حیات را ارزانى داشته است.

و أمر كردند كه بزرگان قریش و شیوخ أنصار و مهاجرین و سرشناسان آنها بیایند، و به أمیر المؤمنین علیه السّلام تهنیت گویند و به عنوان إمارت مؤمنین به لفظ السّلام علیك یا أمیر المؤمنین سلام كنند، و إمارت و ولایت او را گردن نهند، همچنانكه به شیخین: أبو بكر و عمر و زوجات خود أمر كردند كه: بر أمیر المؤمنین وارد شوند، و تهنیت گویند، و سلام به إمامت و حكومت بنمایند، در برابر این مقام عظیمى كه حائز شده است، و مصدر أمر و نهى در اداره امور مسلمانان به عنوان خلافت رسول اللَه قرار گرفته است.