
عيد غدير، عيد بزرگ اسلام و روز تهنيت است
عيد غدير، عيد بزرگ اسلام و روز تهنيت است
9٢- روزى است که در آسمان به عنوان عهد و میثاق در آن عید حضور مىیابند و مجتمع مىگردند، و در آن روز، همان معهود و پیمان استوار الهى برقرار شد.
٣- و زمین بواسطه میراث از آسمان علامت و نشانه عید را در خود ظاهر کرد، تا شخص ثابت قدم و اصیل و استوار پیروى کند و انقیاد نماید، و شخص حسود و حقود، دستباز دارد و جلوگیر شود.
و نیز بشنوى گوید:
و قد شهدوا عید الغدیر و اسمعوا *** مقال رسول اللَه من غیر کتمان ١ الستبکم اولى من الناس کلهم *** فقالوا: بلى! یا افضل الانس و الجان ٢ فقام خطیبا بین اعواد منبر *** و نادى باعلى الصوت جهرا باعلان ٣ بحیدرة و القوم خرس اذله *** قلوبهم ما بین خلف و عینان ٤ فلبى مجیبا ثم اسرع مقبلا *** بوجه کمثل البدر فى غصن البان ٥ فلاقاه بالترحیب ثم ارتقى به *** الیه و صار الطهر للمصطفى ثان ٦ و شال بعضدیه و قال و قد صغى *** الى القول اقصى القوم تاللَه و الدانى ٧ على اخى لا فرق بینى و بینه *** کهارون من موسى الکلیم بن عمران ٨ و وارث علمى و الخلیفة فى غد *** على امتى بعدى اذا زرت جثمانى ٩ فیارب من والى علیا فواله! *** و عاد الذى عاداه و اغضب على الشانى1١٠ ١- و به تحقیق که حضور یافتند در عید غدیر، و گوشهاى خود را فرا راه گفتار رسول خدا بدون کتمان و اختفا نهادند.
٢- که: آیا من به شما از همه مردم به شما اولویت ندارم؟ ! گفتند: بلى! اى افضل از همه انس و جن!
- پس پیامبر در میان چوبهائى که منبر کرده بودند، به خطبه برخاست، و با بلندترین صدا، آشکارا نداد در داد،
٤- و حیدر را طلب کرد، در حالى که قوم، همگى لال و خموش و با دلهاى ذلیل و شکسته بودند، و جمعى در پشتسر، و جمعى در برابر او قرار داشتند.
- «مناقب» ابن شهرآشوب ج 1 ص 534 و «الغدير» ج 4 ص 34
