استفاده از کالاهای خارجی

 فلان کشور کمونيستی با اينکه خودش کمونيستی است ولی ٣٧% از بودجۀ کشورش صرف در امور بهداشت می شود، و دستگاه هايی که در آنجا هست حتّی در کشور سازنده اش هم کمتر پيدا می شود.

 (علامه طهرانی) می فرمودند:« اين راه، راه درست است». اينکه انسان وارد توهّمات و تخيّلات بشود و امور خود را بر اساس خيالات بخواهد پی ريزی کند، يک مطلب است و اينکه بهترين راه و بهترين موقع و موقعيّت و بهترين طريق را برای رشد و تعالی ظاهری و باطنی افراد فراهم کند هم، يک مطلبی است، و هر کدام جای خود را دارد.

 ایشان در بيمارستان می فرمودند:

اين دستمال کاغذی ما را رئيس جمهور آمريکا هم ندارد و حرفشان درست بود و حق با ایشان بود و از طرفی هم می فرمودند: بايد گران ترين دستگاه را از تمام دنيا برای بهداشت مردم و گران ترين وسيلۀ نقليه را برای حرکت مردم و برای رفت و آمد مردم و گران ترين تجهیزات را برای تعالی جامعه و رشد جامعه بايد تهيّه کرد ،هر دو درست است آن در جای خود و اين هم در جای خود، هر دو منطقی است و هر دو حق است و هر دو کلام عارف است، چرا؟ چون عارف کلامش مطابق با واقع است!

ملاک در خریداری و استفاده از کالاهای داخلی و خارجی

 الآن بنده از شما يک سؤال می پرسم، وقتی شما يک وسيلۀ نقليّه می خواهيد بخريد، آيا وقتی می خواهيد بخريد سؤال نمی کنيد که کارخانه چه تضمينی روی اين خودرو داده و کيفيّت ساخت آن به چه نحو است؟ آيا به اين مطالب توجّه نمی کنيد؟ حتما این کار را خواهید کرد، چون زن و بچۀ خود را می خواهيد سوار اين خودرو کنيد و از يک شهر به شهر ديگر برويد، از يک کشوری به کشور ديگر می خواهيد برويد، طُرُق و راه های ارتباطی متفاوت است، در زمستان می خواهيد حرکت کنيد، در تابستان می خواهيد حرکت کنيد، از گردنه ها و پرتگاه ها می خواهيد عبور کنید، اگر به شما بگويند: اين وسيله ای که در اينجا هست ايمنی ندارد، آيا شما باز هم در قبال آن پول می پردازيد؟ اگر اين کار را بکنيد اين مسأله خيلی جای تأمل دارد! يا اينکه نه! می گوييد: آقا من وسيله ای می خواهم که خود و زن و بچه و دوست و رفيقم و مردم سوار آن می شوند، جان آنها محترم است، جان مردم محترم است، بهداشت مردم محترم است، اگر شد از اينجا تهیّه می کنم و اگر نشد وسيله را از خارج می آورم و حق هم با شماست، شما ديگر اينجا نمی گوييد که اگر وسيلۀ غير مطمئنی هم بوده باشد، چه اشکال دارد؟ اگر اين کار را بکنيد اشتباه و خطا کرده ايد، و از طرفی هم اگر انسان صرفا به خاطر تخيّلات و اعتبارات و به خاطر زينت های دنيا بخواهد به کالاهای خارجی مراجعه کند، آن هم خلاف است، اگر در همين کشور اسلامی وسيله ای درست شود کاملا مطمئن، طبق نظر کارشناسان بين المللی وسيله، وسيلۀ مطمئن برای حرکت و نقل و انتقال باشد، چرا انسان از جای ديگر بگيرد، چرا پولش را در کشورهای کفر بريزد؟ چرا پولش را بدهد به کسانی که تمام اهداف آنها مال اندوزی و جمع ذخاير و امکانات ملل دنيا و ملت های فقير می باشد ! چرا انسان به آنها پول بپردازد؟ حتّی شرعا هم اشکال دارد!! اما اگر امر دائر باشد بين اينکه انسان بخواهد به يک وسيلۀ نامطمئن رو بياورد يا اينکه از خارج تهيه کند، قطعا بايد از خارج تهيه کند و شکّی هم در این نيست!! در اسلام، و در راه خدا تمام امور بر اساس واقعيّت و منطبق بر آن می باشد و تمام شئونات و شخصيّت ها و کارهای انسان بايد بر اساس منطق باشد.