قصیده معروف فرزدق در مدح امام سجاد علیه السلام
قصیده معروف فرزدق در مدح امام سجاد علیه السلام
4إنْ عُدَّ أهْلُ التُّقَى کانُوا أئمَّتَهُم *** أوْ قِیلَ: مَنْ خَیرُ أهْلِ الارْضِ قِیلَ: هُمُ لَا یسْتَطِیعُ جَوَادٌ بُعْدَ غَایتِهِمْ *** وَ لَا یدَانِیهِمُ قَوْمٌ وَ إنْ کرُمُوا هُمُ الْغُیوثُ إذَا مَا أزْمَةٌ أزَمَتْ *** وَالاسْدُ اسْدُ الشَّرَى وَ الْبَأسُ مُحْتَدِمُ یأبَى لَهُمْ أنْ یحِلَّ الذَّمُّ سَاحَتَهُمْ *** خِیمٌ کرِیمٌ وَ أیدٍ بِالنَّدَى هُضُمُ لَا یقْبِضُ الْعُسْرُ بَسْطاً مِنْ أکفِّهِمُ *** سِیانِ ذَلِک إنْ أثْرَوْا وَ إنْ عَدِمُوا أىُّ الْقَبَائلِ لَیسَتْ فِى رِقَابِهِمُ *** لِاوَّلِیةِ هَذَا أوْ لَهُ نِعَمُ مَنْ یعْرِفِ اللَه یعْرِفْ أوَّلِیةَ ذَا *** فَالدِّینُ مِنْ بَیتِ هَذَا نَالَهُ الامَمُ بُیوتُهُمْ مِنْ قُرَیشٍ یسْتَضَاءُ بِهَا *** فِى النَّائبَاتِ وَ عِنْد الْحُکمِ إنْ حَکمُوا فَجَدُّهُ مِنْ قُرَیشٍ فِى ارُومَتِهَا *** مُحَمَّدٌ وَ عَلِىٌّ بَعْدَهُ عَلَمُ بَدْرٌ لَهُ شَاهِدٌ وَ الشِّعْبُ مِنْ احُدٍ *** وَ الْخَنْدَقَانِ وَ یوْمُ الْفَتْحِ قَدْ عَلِمُوا وَ خَیبَرٌ وَ حُنَینٌ یشْهَدَانِ لَهُ *** وَ فِى قُرَیضَةَ یوْمٌ صَیلَمٌ قَتَمُ مَوَاطِنٌ قَدْ عَلَتْ فِى کلِّ نَائِبَةٍ *** عَلَى الصَّحَابَةِ لَمْ أکتُمْ کمَا کتَمُوا ترجمه قصیدۀ فرزدق
١- «ای کنجکاو پرسندۀ از من که جود و کرم در کدام آستان بار خود را فرود آورده است، در نزد من است بیان این رمز اگر خواستاران آن به سوی من روی آورده و گردآیند!
٢- این مردی که تو او را نمی‌شناسی، شخصیتی است که سرزمین بَطْحَاء (مسیل و رَمْل‌زار اطراف مکه تا سرزمین مِنَی) جای یکایک گامها و قدمهای او را می‌شناسد، و بیت اللَه الحرام او را می‌شناسد. و حِلّ و حرم (تمام نقاط خارج از حرم مکه و داخل آن) همگی او را می‌شناسند.
٣- این است پسر بهترین خلایق و تمامی بندگان خدا ! این است مرد معتصم به تقوای الهی، و در مصونیت در آمدۀ حفظ خداوندی، و مرد وارسته و پیراسته از هر زنگار عیب و نقص و کدورت، و آن مرد پاک و پاکیزه و طاهر، و قلّۀ مرتفع کوه فضیلت و شرافت!
٤- این است آن کس که احمد مختار برگزیدۀ عالمیان پدر اوست، آن که خدای من، تا هنگامی که قلم کتابت بر روی لوح آفرینش به حرکت درآید، مدام و پیوسته بر او درود و تحیت و صلوات می‌فرستد.