
بیست و چهار خبر از ابن أبی الحدید در فضائل اختصاصی أمیرالمؤمنین علیه السلام
بیست و چهار خبر از ابن أبی الحدید در فضائل اختصاصی أمیرالمؤمنین علیه السلام
15دوّم آنکه: لِوآء و پرچم حمد در دست اوست؛ آدم و اولاد آدم همگی در زیر لواء او هستند.
سوّم آنکه: او در آبشخوار حوض من ایستاده است، هر کس را از امّت من بشناسد، سیراب میکند.
چهارم آنکه: او پوشندۀ عورت من، و تسلیم کننده و سپارندۀ من است به پروردگار من وقت مردن.
پنجم آنکه: من از او بیم آن را ندارم که بعد از ایمان کافر شود؛ و بعد از إحصان و عصمت زنا کند.»
احمد این حدیث را در «کتاب فضائل» ذکر کرده است.
خبر بیستم: از برای جماعتی از اصحاب رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم درهائی بود که از خانههایشان به مسجد رسول خدا باز میشد؛ آن حضرت روزی فرمود:
سُدُّوا کلَّ بَابٍ فِی الْمَسْجِدِ إلَّا بَابَ عَلِی!
«تمام درهائیکه به مسجد باز میشود، ببندید؛ مگر در علی را!» و همۀ درها را بستند؛ و در این باره جماعتی به نحو اعتراض سخن گفتند؛ تا به گوش آن حضرت رسید؛ و در میان آن جماعت برخاست و گفت:
إنَّ قَوْمًا قَالُوا فِی سَدِّ الابْوَابِ وَ تَرْکی بَابَ عَلِی؛ إنِّی مَا سَدَدّتُ وَ لَا فَتَحْتُ؛ وَلَکنِّی أمُرْتُ بِأمْرٍ فَاتَّبَعْتُهُ.
«جماعتی راجع به بستن درها، و بازگذاشتنِ من درِ علی را گفتگو کردهاند. من نه دری را بستهام؛ و نه باز گذاردهام، ولیکن امری به من شده است، و من از آن متابعت نمودهام.»
این روایت را أحمد در «مُسْنَد» کراراً ذکر کرده است؛ و در کتاب «فضائل» همچنین آورده است.
خبر بیست و یکم: در غَزوۀ طائف، رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم، علی را فرا خواند؛ و با او مدّتی به طور رازگوئی و پنهانی سخن گفت؛ و این نَجْوی و رازگوئی طول کشید؛ بطوریکه برای بعضی از صحابه ناپسند آمد.
یکنفر از آن جماعت گفت: لَقَدْ أطَالَ الْیوْمَ نَجْوَی ابْنِ عَمِّهِ «امروز نجوای با پسر عموی خود را طول داد.»
این سخن به سمع آن حضرت رسید؛ جماعتی از آنها را گرد آورد، و گفت: إنَّ قَائلاً قاَلَ: لَقَدْ أطَالَ الْیوْمَ نَجْوَی ابْنِ عَمِّهِ، أمّا إنِّی مَا انْتَجَیتُهُ؛ وَلَکنَّ اللَهَ انْتَجَاهُ.
