
اهمیت توجه به تاریخ و سیره رسول اللَه صلی اللَه علیه و آله و سلم
تاریخ پیغمبر اکرم صلوات اللَه و سلامه علیه بهعنوان رهبر مذهب ما حائز اهمیّت است. تاریخ نه بهعنوان بازگو کردن حکایات و قصص تاریخی، بلکه بهعنوان عبرت و نتیجهگیری از جزئیات و تأسّی به خصوصیّات اخلاقی آن حضرت، و پیرویکردن از منویّات و رفتار ایشان باید تلقّی شود.
اهمیت توجه به تاریخ و سیره رسول اللَه صلی اللَه علیه و آله و سلم
14«ای مردم! قُریش را مقدّم دارید؛ و خودتان از آنها جلو نیفتید! از آنها یاد بگیرید؛ و چیزی به آنها ندهید. قوّت یکمرد از قُرَیش معادل قوّت دو مرد از غیر قریش است؛ و أمانت داری یکمرد از قریش معادل أمانت داری دو مرد از غیر قریش است.
ای مردم! شما را توصیه میکنم به محبّت صاحب قرابت من از قریش: برادر من و پسر عمّ من علی ابن أبیطالب! دوست ندارد وی را مگر مؤمن. و دشمن ندارد وی را مگر منافق؛ کسیکه او را دوست داشته باشد؛ حقّاً مرا دوست داشته است؛ و کسیکه دشمن دارد او را حقّاً مرا دشمن داشته است؛ و کسی که مرا دشمن دارد خداوند او را به آتش عذاب میکند.»
این خبر را أحمد در کتاب «فضائل علی علیه السّلام» آورده است.
خبر هجدهم: الصِّدِّیقُّونَ ثَلَاثَةُ: حَبِیبُ النَّجَّارِ، الَّذی جَاءَ مِنْ أقْصَی الْمَدِینَةِ یسْعَی؛ وَ مؤمِنُ ءَالِ فِرْعُونَ الَّذِی کانَ یکتُمُ إیمَانَهُ؛ وَ عَلِی بْنُ أبیطَالِبٍ؛ وَ هُوَ أفْضَلُهُمْ.
«صدّیقین سه نفر هستند؛ حبیب نجّار که شتابان از دوردستترین نقطۀ شهر آمد؛ و مؤمن آل فرعون که ایمان خود را پنهان میداشت؛ و علی بن أبیطالب. و علی أفضل آنهاست.»
أحمد در کتاب «فضائل علی علیه السّلام» این روایت را آورده است.
خبر نوزدهم: أعْطِیتُ فِی عَلِی خَمْسًا، هُنَّ أحَبُّ إلَی مِنَ الدُّنْیا وَ مَا فِیهَا؛ أمَّا وَاحِدَةٌ فَهُوَ کابٌ 1 بَینَ یدَی اللَه عَزَّ وَجَلَّ حَتَّی یفْزَغَ مِنْ حِسَابِ الْخَلائقِ. وَ أمَّا الثَّانِیةُ فَلِواءُ الْحَمْدِ بِیدِهِ، ءَادَمُ وَ مَنْ وَلَدَ تَحْتَهُ. وَ أمّا الثَّالِثَةُ فَوَاقِفٌ عَلَی عَقْرِ حَوْضِی، یسْقِی مَنْ عَرَفَ مِنْ اُمَّتِی. وَ أمَّا الرَّابِعَةُ فَسَاتِرُ عَوْرَتِی وَ مُسَلِّمِی إلَی رَبِّی.
وَ أمَّا الْخَامِسَةُ فَإنِّی لَسْتُ أخْشَی عَلَیهِ أنْ یعُودَ کافِزًا بَعْدَا إیمَانٍ، وَ لَا زَانِیا بَعْدَ إحْصَانٍ.
«پنج چیز دربارۀ علی به من داده شده است که آنها در نزد من از دنیا و آنچه در دنیاست، محبوبترند:
اوّل آنکه: او در برابر دو دست جلال و جمال خداوند عزّ وجلّ، پیوسته فنجان فنجان، از شرابهای بهشتی میآشامد (یا در برابر خدا به حالت سجده در میآید) تا خدا از حساب خلایق در روز قیامت فارغ گردد.
- كابٌ در اصل كَاوبٌ بوده است، اسم فاعل از كَابَ يَكُوبُ كَوْبًا كه عين الفعل آن براي اختصار حذف شده. و أقرب آنستكه كاب اسم فاعل از مادّۀ كبو باشد.
