دستورات آیت‌الله قاضی دربارۀ ماه‌های مبارک رجب، شعبان و رمضان

إنتَبِهوا إخوانی الأعزَّة ـ وَفّقَکمُ اللَهُ لطاعتِهِ ـ فَقَدْ دَخلنا فی حِمَی الأشَهُرِ الحُرُمِ، فَما أعظم نِعَمَ الباری علینا و أتَمَّ!

«هان ای برادران عزیز و گرامی‌ام ـ که خدای شما را در طاعت خود موفّق بدارد ـ آگاه باشید! متوجه و هشیار باشید که ما در قُرقگاه داخل شده‌ایم، و همان‌گونه که در زمین‌های حَرَم باید از محرّمات اجتناب نمود و ارتکاب یک سلسله اعمالی که در غیر حَرَم جرم نیست در آنجا جرم محسوب می‌شود، در این ماه‌ها هم که قرقگاه زمانی محسوب می‌شود چنین است و باید با هشیاری و مواظبت در آن وارد شد، و به همان نحو که در قرقگاه مکانی که حَرَم است، انسان به کعبه نزدیک می‌شود، در این ماه‌ها هم که قرقگاه زمانی است، انسان به مقام قرب خداوند می‌رسد. پس چقدر نعمت‌های پروردگار بر ما بزرگ و تمام است! و او هرگونه نعمتی را بر ما تمام نموده است!»

فالْواجِبُ علینا قَبلَ کُلِّ شیءٍ: التَّوبَةُ بشُروطها اللّازمَةِ وَ صَلَواتِها المعلُومَةِ.

«پس حال که چنین است، قبل از هر چیز آنچه که بر ما واجب و لازم است، توبه‌ای‌ است که دارای شرایط لازمه و نمازهای معلومه است. (مقصود همان دستور توبه‌ای‌ است که رسول خدا صلی‌اللَه‌علیه‌وآله‌وسلم در ماه ذوالقعدةالحرام داده‌اند و در کتب ادعیه مثل مفاتیح الجنان آمده و چهار رکعت نماز دارد.¹)

ثُمَّ الاحتِماء مِنَ الکبائِرَ وَ الصَّغائِرِ بِقَدرِ القُوَّة.

«و پس از توبه، واجب‌ترین چیز بر ما پرهیز از گناهان صغیره و کبیره است تا جایی‌که توان و قدرت و استطاعت داریم.»

فَلَیلَة الجُمُعةِ أو یَومَ الأحَدِ تُصَلّونَ صَلاةَ التّوبة لیلةَ الجمعَةِ أو نهارَها؛ ثُمَّ تُعیدُونها یَومَ الأحَدِ فی الیَومِ الثّانِی مِنَ الشَّهرِ.

«پس (ای برادران عزیز) دستور توبه را در شب جمعۀ اول ماه رجب یا روز جمعه، و یا روز یکشنبۀ آن، انجام داده نماز توبه را بخوانید؛ سپس آنها را در روز یکشنبۀ دوّم همان ماه تکرار و اعاده نمایید.»