استشهاد حضرت فاطمه زهراء علیها السلام به آيه تطهير راجع به فدك
استشهاد حضرت فاطمه زهراء علیها السلام به آيه تطهير راجع به فدك
4فاطمه گفت: دروغ گفتى و لِئامت باطن خود را بروز دادى، مگر آنکه اقرار کنى که تو بر دين محمّد نيستى. آن کسى که جايز بداند بر سيّده زنان اهل بهشت طبق گفتار پيغمبرش حدّ جارى کند ملعون و کافر و از رحمت خدا دور است؛ و کافر است بر دين پيغمبرش محمّد صلّى اللَه عليه و آله و سلّم، انَّ مَنْ اذْهَبَ اللَه عَنْهُمُ الرَّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهيراً لا تَجُوزُ عَلَیهِمْ شَهادَة لِانَّهُمْ مَعْصُومُونَ مِنْ کلِّ سُوءٍ مُطَهَّرُونَ مِنْ کلِّ فاحِشَة.
«آن کسانى که خداوند رجس و پليدى را از آنها برده و از هر عيب مصون و مبرّى داشته است جايز نيست گواهى گواهان را بر عليه آنها پذيرفت چون آنها معصوم و پاکيزه‌اند از هر زشتى و مبرّى و مصون‌اند از هر عمل قبيح.»
اى عمر! به من بگو اگر جماعتى گواهى به شرک يا کفر يا عمل قبيحى دهند درباره اين افرادى که خدا آنها را در اين آيه تطهير مخاطب قرار داده و آنها را اهل بيت شمرده است يا درباره يکى از آنها چنين گواهى دهد، آيا مسلمانان مى‌توانند از آنها تبرّى جويند و حدّ شرک و کفر يا حدّ آن عمل قبيح را بر آنان جارى کنند؟
عمر گفت: بلى، اهل بيت که مورد اين آيه هستند با ساير مردم در اين جهت مساوى هستند.
فاطمه گفت: دروغ گفتى، ما هُمْ وَ سائِرُ النّاسِ سَواءً لِانَّ اللَه عَصَمَهُمْ وَ انْزَلَ عِصْمَتَهُمْ وَ تَطْهيرَهُمْ، وَ اذْهَبَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ، فَمَنْ صَدَّقَ عَلَیهِمْ فَانَّما یکذَبُ اللَه وَ رَسُولَهُ.
«ايشان با ساير افراد مردم يکسان نيستند، چون خداوند آنها را معصوم از گناه و از هر عمل زشتى قرار داده و عصمت آنان را در قرآن مجيد بيان فرموده و مردم را هشدار داده که آنها پاک و پاکيزه‌اند و از هر آلودگى و زشتى مبرّا و مصون، پس هر کس بر عليه آنان سخنى را تصديق کند خدا و رسولش را تکذيب نموده است.»