Name: کتاب آموزه های معرفت - ج2 - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

آموزه‌های معرفت ج 2

41

دیگر می‌دهید و او رانندگی می‌کند و به دست او است؛ اینها اعتباری است و فقط جایتان عوض می‌شود، و مقطعی است و در این فَتره و در این برهه است و در برهۀ دیگر نیست. این ماشین سر جایش است و همین‌طور می‌آید، فقط راننده عوض می‌شود، این راننده می‌میرد و رانندۀ دیگری می‌آید و سوار این ماشین می‌شود. درست مثل منازل است که انسان این منزل را می‌سازد و خیال می‌کند که دیگر مالک منزل شده است؛ اما خواب و خیال است آقاجان! او این منزل را می‌سازد و به دیگری تحویل می‌دهد و خودش از اینجا به جای دیگری مسافرت می‌کند، و بعداً آن شخص هم از آنجا کوچ می‌کند و نفر سوم می‌آید ولی هنوز منزل سر جایش است، و بعداً نفر چهارم می‌آید و همین‌طور این‌قدر عوض می‌شود تا اینکه این خانه خراب شود و دوباره آن را می‌سازند، و همین‌طور.... این زمام‌هایی که ما در دست می‌گیریم، زمام‌های اعتباری است؛ زمام ماشین، زمام منزل، زمام زن، زمام بچه، و حتّی زمام خودمان؛ خودمان چه کسی هستیم که زمام خودمان را داشته باشیم؟! همۀ اینها اعتباری است.
حکایت عاقبت حاکمان دارالإمارۀ کوفه بیانگر مجازی بودن قدرت‌های ظاهری
مصعب بن زبیر به‌واسطۀ برادرش عبداللَه بن زبیر که بسیار مرد پلیدی بود و خیلی دشمن و معاند اهل‌بیت بود، بر مختار غلبه کرد.¹ از عبداللَه بن زبیر نقل می‌کنند که می‌گوید: «من چهل سال بغض این خاندان را در دل پروراندم.»² و دربارۀ خود زبیر هم از امیرالمؤمنین علیه السّلام روایتی است که می‌فرماید:
ما زالَ الزُّبَیرُ رجُلًا منّا أهلَ‌البَیت حتّیٰ نَشَأ ابنُه المَشئومُ عبدُاللَه؛³ «زبیر همیشه از ما بود تا وقتی که این فرزندش رشد نکرد.»
1. الإمامة و السّیاسة، ج ٢، ص ٣١؛ تاریخ الطّبری، ج ٦، ص ٩٣.
2. مروج الذّهب، ج ٣، ص ٨٠:
  «و ذکَر سعیدُ بنُ جُبَیر: أنَّ عبدَاللَه بنَ عباس دخَل علیٰ ابنِ‌الزُّبیر فقال له ابنُ‌الزُّبیر: ”أنت الّذی تُؤَنِّبُنی و تبخَلُنی؟!“ قال ابنُ‌عباس: ”نعم، سمعتُ رسول‌اللَه صلّی اللَه علیه و سلّم یقول: لیس المسلمُ الّذی یشبَعُ و یَجوعُ جارُه.“ فقال ابنُ‌الزُّبیر: ”إنّی لَأکتُم بُغضَکم أهلَ هذا البیت منذُ أربعین سنةً.“»
3. نهج البلاغة (صبحی صالح)، ص ٥٥٥.