
عنوان بصری ج5
حقیقت عبودیت
شرح فقره «ما حقیقة العبودیة؟ قال: ثلاثة اشیاء ...»
عنوان بصری ج5
34خودت است به آن میرسی؟! نه دیگر! ما دنیا را به تو نسپردهایم، ما دنیا را بهدست جبرئیل و میکائیل و عزرائیل و اسرافیلمان سپردهایم، ما دنیا را به جنابعالی نسپردهایم که مَدار فُلک و فَلَک و مُلک و مَلَک بر اختیار حضرتعالی باشد تا اینکه وقتی بگویید: باید بشود، بشود؛ و وقتی بگویید نباید بشود، نشود! نه، این خبرها نیست! تو یک بندهای هستی مثل سایر بندگان من! اگر پا را از حدّ خودت فراتر بگذاری، ما هم همینطور تو را میچرخانیم! تو مدام بر سرت میزنی و بالا و پایین میآیی، ولی آخرش چه میشود؟ آن چیزی میشود که من میخواهم، نه آن چیزی که تو میخواهی! حالا در این وسط چه کسی ضرر کرده است؟ من یا تو؟!
یا داوُدُ، تُریدُ و أُریدُ و لا یکونُ إلّا ما أُریدُ. فَإن أسلَمتَ لِما أُریدُ أعطَیتُک ما تُریدُ؛ وَ إن لَم تُسلِم لِما أُریدُ أتعَبتُک فیما تُریدُ ثُمّ لا یکونُ إلّا ما أُرید.1
«ای داوود، تو یک اراده داری و من نیز یک اراده دارم، (یعنی تو به مقتضای نفست و به مقتضای تعلّقت به این عالم، ارادهای متفاوت از ارادۀ من داری.) و تحقّق پیدا نمیکند مگر ارادۀ من! پس اگر به آنچه من میخواهم راضی باشی، تو را به آنچه میخواهی میرسانم؛ (البتّه اگر واقعاً راضی باشی، یعنی اختیار و ارادۀ خودت را کنار بگذاری و اختیار و ارادۀ مرا قبول و جایگزین کنی!) و اگر نخواهی به آن چیزی که من رضایت میدهم و اراده کردهام راضی باشی، بیچارهات میکنم و مدام تو را میچرخانم و بالا و پایین میبَرم، و در نهایت هم همان چیزی میشود که من میخواهم!»
خب خدا این حرف را زده است و پای حرف خودش هم میایستد! ممکن است ما از حرف خود عدول کنیم، ولی خدا از آنچه میگوید عدول نمیکند و هیچیک از ما و شما هم از عهدهاش برنمیآییم؛ نه من، نه سرکار، و نه بالاتر از من!
ما در دوران زندگیمان و در این سنوات با چشم خود دیدیم که عدّهای آمدند و میخواستند بر خلاف رضا و مسیر پروردگار کار کنند, امّا نشد و رفتند! ملکالموت
- التّوحید، شیخ صدوق، ص ٣٣٧.
