عنوان بصری ج5

أعوذُ باللَه مِن الشّیطان الرّجیم

بسمِ اللَه الرّحمٰن الرّحیم

و صلّی اللَه علَی سیّدنا و نبیّنا أبی‌القاسم محمّدٍ

و علَی آله الطّیّبینَ الطّاهرینَ

سیَّما بقیّة اللَه فی الأرَضینَ أرواحُنا لتُرابِ مَقدَمه الفِداء

اثر خلط واقعیّت با مجاز و تخیّل

قلتُ: «یا أباعبداللَه! ما حَقیقة العُبودیَّة؟» قالَ:

ثَلاثة أشیاءَ: أن لا یرَی العبدُ لنَفسه فیما خَوَّلَه اللَه مِلکا، لأنّ العبیدَ لا یکون لهم مِلکٌ، یرونَ المال مالَ اللَه یضَعونه حیثُ أمرَهم اللَه به؛ و لا یدَبِّرَ العبدُ لنَفسه تدبیرًا؛ و جملةُ اشتغالِه فیما أمرَه تعالَی به و نهاهُ عَنه.¹

عنوان بصری به امام صادق علیه السّلام عرضه می‌دارد: «ای اباعبداللَه، حقیقت عبودیّت چیست؟» یعنی چگونه یک شخص می‌تواند عبد و بندۀ خدا باشد؟ البتّه واقعاً عبد باشد، نه ادّعائاً!

عرض کردیم که خیلی از اوقات برای خود ما هم پیش می‌آید که بین واقعیّت و مجاز برای ما خلط و اشتباه می‌شود و تصوّراتی برای ما پیدا می‌شود، امّا وقتی‌که به آن واقعیّت می‌رسیم و در یک واقعیّت قرار می‌گیریم، عکس‌العمل ما با مدّعای ما