آموزه‌های معرفت ج 3

طی شدن مراتب کمال حضرت یوسف در زندان

 حضرت یوسف یک کلام گفت: ﴿ٱذۡكُرۡنِي عِندَ رَبِّكَ﴾؛¹ «وقتی که می‌خواهی از زندان بیرون بروی پیش آن پادشاه اسم مرا بیاور»، خدا هم هفت سال او را گرفتار کرد. خدا می‌گوید: چه گفتی؟! می‌گویی: ﴿ٱذۡكُرۡنِي عِندَ رَبِّكَ﴾؟! بعد خود خدا می‌فرماید: ﴿فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ﴾؛² «شیطان از یادش برد.» نمی‌فرماید: من از یادش بردم! هفت سال در اینجا بمان تا دیگر به کسی این‌طور نگویی!³

 همۀ اینها و رفتن به زندان برای حضرت یوسف سلوک بوده است. نتیجه‌اش این است که در آنجا تربیت و تهذیب شد و مراتب کمال خودش را پیدا کرد. حالا که می‌خواهد بین مردم برود، باید تغییر و تحوّلاتی پیدا شود تا بتواند ارشاد کند. لذا حضرت یوسف وقتی که از زندان بیرون آمد، مراتب کمالی‌اش را طی کرده بود و دیگر آمادگی داشت تا در میان مردم به ارشاد بپردازد.

 در  مورد این مطلب هرچه بگوییم جا دارد و ما فقط همین چند جمله را گفتیم. شما خودتان تأمّل کنید! اینکه واقعاً حضرت سجّاد علیه السّلام چه معانی و مطالبی را از اینها می‌فهمد، ما نمی‌فهمیم! ما فقط در حدود مشاعر خودمان می‌گوییم که این چیزها وجود دارد و أدنیٰ مراتبش همین است که ما می‌گوییم؛ و إلاّ اینکه حضرت در آن سرّ و سویدا و ربط خودش با خدا چه معانی‌ای را قصد می‌کند، ما آنها را ادراک نمی‌کنیم. ما به‌اندازۀ فهم خودمان جلو می‌آییم. إن‌شاءاللَه امیدواریم که خداوند ما را به برکت بزرگان خودش به این معانی متحقّق کند!

اللَهمّ صلّ علَی محمّدٍ و آل‌محمّدٍ