
آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
آموزههای معرفت ج 3
130بمانید، آنچه من میبینم شما هم میبینید، و آنچه من میشنوم شما هم میشنوید!»
یعنی غوطه خوردن در مسائلِ دیگر باعث انصراف شما میشود. لذا مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ وقتی که بعضی از افراد به ایشان مراجعه میکردند و میگفتند: «چنین حالی برایمان پیدا شده است»، میفرمودند: «این حال را حفظ کن و مراقب باش که از دست ندهی!» یعنی مراقبه را بیشتر کن، در مجالس غیبت شرکت نکن، حرف نامربوط نزن، تصوّر و تخیّل نامربوط نکن و به چیزی که برای تو ضرورت ندارد اقدام نکن! اگر این کارها را انجام ندهی، این حال تقویت میشود؛ امّا اگر انجام بدهی، این حال از بین میرود!
تنبّه دائمی ملائکه به انسان در اجابت پروردگار
«و إن کُنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی» معنایش این است که او همیشه ما را میخواهد؛ نه بعضی وقتها! البتّه در موقع نماز و وقتی که امر به صلاة میشود، دعوت الهی میآید؛ ماه رمضان که شروع میشود، دعوت الهی میآید؛ وقت حج که فرا میرسد، دعوت الهی میآید! ولی دائماً ملائکۀ مبشّرات از طرف پروردگار دعوت به تقرّب
