آموزه‌های معرفت ج 3

 البتّه شیطان هم که از آن‌طرف دست بردار نیست؛ هم او می‌گوید و هم این! او می‌گوید: «نرو!» شیطان می‌گوید: «برو و بشنو و ببین چه خبر است، برو ببین اوضاع چطور است، برو شاید یک جا به دردت بخورد و یک بهانه به‌دستت بیاید و یادداشت کنی!» آن‌وقت می‌رویم و شیطان می‌خندد و می‌گوید: «به‌به، پیروز شدیم!» و آن ملک ناراحت می‌شود و می‌گوید: «ای مسکین، مدام به تو گفتم نرو، مدام به تو گفتم نشنو، مدام به تو گفتم این کار را نکن! آخر چرا وسوسه شدی؟!» باید گفت: «و إن کُنتُ بَطیئًا... !»

کلام مرحوم حدّاد نسبت به پاسبانی و مراقبه از قلب در برابر شیطان

 مرحوم آقای حدّاد می‌فرمودند:

سالک باید یک خنجر به دست بگیرد و در کنار قلب خود بایستد و وقتی شیطان می‌آید به او بزند!

 علیٰ‌أیّ‌حال خیلی طرح خوبی است، ولی چه کسی انجام می‌دهد؟! وقتی نفَس آنها هم پشتش باشد انسان جلو می‌رود.

 اصلاً حال ایشان این بود. یک وقت می‌فرمودند:

اصلاً شیطان چه ارزشی دارد که انسان بخواهد به او فکر کند؟! اصلاً یعنی چه؟! مگر او چه کسی است؟!

 این افق، افق خیلی بالایی است! اصلاً شیطان چه کسی است که بخواهی به آن فکر کنی؟!

لزوم اشتغال به ذکر و یاد خدا در هنگام خطورات شیطان

 آیۀ شریفه می‌فرماید: ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ إِذَا مَسَّهُمۡ طَٰٓئِفٞ مِّنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ تَذَكَّرُواْ﴾؛¹ یعنی همین‌که شیطان می‌خواهد بیاید و طوف کند، فوراً زنگ به صدا درمی‌آید.

 ﴿طَٰٓئِفٞ﴾ یعنی وقتی که پَرَش را به انسان می‌زند و بادِ پرش به انسان می‌خورد؛