
آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
آموزههای معرفت ج 3
150عنایت کند! خدا فرموده: «اینکه تو این نقایص را داری عیب ندارد، این نقایص برای تو؛ امّا ما هم در اینجا چیزهایی داریم که آن نقایص را ترمیم میکند. تو این نقایص را داری، پس خداییِ من کجا رفته است؟!»
«یا مَن سَبَقَت رحمتُه غضبَه!»،1 «اللَهمّ إنّی أسألک برحمتکَ الّتی وَسِعَت کلَّ شیءٍ!»2 رحمت عبارت است از حالت عنایت و جذب پروردگار مَر عبادش را بهسمت خود، با تمام نقایص و کاستیها! لذا انسان هرچه هست باید از خدا بخواهد!
«الحمدُ للّه الّذی أسئلُه فیُعطینی و إن کنتُ بَخیلًا حینَ یَستَقرضُنی!»
مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر *** ما همچنان در اوّل وصف تو ماندهایم3 از هرجا شروع کنیم، کلام امام سجّاد علیه السّلام حدّ یقفی ندارد. فقط این مقدار را میتوانیم عرضه بداریم که ما در این دنیا با همین مطالب شما خودمان را سرگرم میکردیم!
و الشّقیُّ مَن حَرُمَ رضوان [غفرانَ] اللَه فی هذا الشّهرِ العَظیم؛4 «شقی کسی است که از رحمت خداوند در این ماه بزرگ محروم مانده است.»
إنشاءاللَه امیدواریم که خداوند با رحمت واسعۀ خودش ما را در زمرۀ سُعدا قرار بدهد! و آنچه خیر و رحمت و برکت برای اولیا و معصومین و بزرگان عنایت کرده است، ما را هم مشمول آن بگرداند! و از هر شرّ، بدی، دوری و نقمتی که آنها را مبرّا داشته است، ما را نیز مبرّا بگرداند!
اللَهمّ صلّ علَی محمّدٍ و آلمحمّدٍ
- مصباح المتهجّد، ج ٢، ص ٦٩٦.
- همان، ص ٨٤٤، فرازی از دعای کمیل.
- گلستان سعدی (ایزدپرست)، دیباچه.
- الأمالی، شیخ صدوق، ص ٩٣.
