آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
مرتب سازی:
آموزههای معرفت ج 3
72وجودیها را اعدام میکند! آن کسی که در رسالهاش مینویسد وحدت وجودی نجس است، اگر قدرت دستش بیاید اعدام میکند! الحمدللّه که قدرت دست اینها نیامده، و إلاّ الآن همۀ ما اعدامی بودیم!1
آیا شما خیال میکنید این نفس رها میکند؟! در غیر از این مورد هم همینطور است. اگر میبینید در جایی مطلب و مسئلهای نیست، بدانید که قدرت وجود ندارد و ترس وجود دارد، و إلاّ مسئله هیچ فرقی نمیکند! با یک توجیه شرعی و یک صغریٰ و کبریٰ و دو تا قضیّه، مسئله تمام میشود.
مرحوم علاّمه طباطبائی میفرمودند: «اگر به ما یهودی میگفتند بهتر بود تا وحدت وجودی!»2 یعنی اگر میگفتند ما یهودی هستیم، ارتباط ما آسانتر و راحتتر بود تا اینکه وحدت وجودی بگویند! مسئله از این قرار است دیگر!
روش عرفان و سلوک مبتنی بر تبعیّت بیقید و شرط از حق
انسان باید همیشه و در هرجا و در هر حالی، آن ملاک و مبنای اصلی خودش را حفظ کند؛ چه در حال صمیمیّت و رفاقت و چه در حال غیر صمیمیّت و رفاقت! هیچ تضمینی نیست بر اینکه شخصی که با انسان صمیمی هست تا هنگام وفات همینطور صمیمی بماند. علل و عوامل عدیدهای وجود دارد که این صمیمیّت را گاهی کم و گاهی زیاد میکند. ولی آنچه در این حضیض و صعود و فراز و نشیب و تغییرات و تحوّلات برای انسان لازم است، این است که انسان از آن ملاکات و مبانی خود دست برندارد؛ اگر حق را میبیند بگوید: آقا اینجا حق است؛ و اگر نمیبیند
- جهت اطّلاع از حقیقت وحدت وجود و تطابق معنای آن با توحید حق تعالی و عدم ادراک صحیح معنای آن توسّط بعضی از افراد، رجوع شود به اللَه شناسی، ج ٢، ص ٢٧٨ ـ ٢٨٩؛ ج ٣، ص ١٨٨ ـ ٢٣٠؛ توحید علمی و عینی، ص ٣٢٧ ـ ٣٣٣؛ روح مجرد، ص ٣٧٣ ـ ٣٨٧.
- توحید علمی و عینی، ص ٣٢٩؛ اللَه شناسی، ج ٢، ص ٢٨١:
«حضرت استادنا الأکرم آیةاللَه گرانقدر علاّمه طباطبائی ـ قدّس اللَه سرّه ـ میفرمود:
در اذهان عوام از مردم، وحدت وجودی از کافر بدتر است! یهودی باش، مسیحی باش؛ امّا وحدت وجودی نباش!»