آموزه‌های ولایت ج ۲

این کلمۀ توحیدیّه میزان معرفت و میزان کشش نفسانی و ادراک آن حضرت را از اوصاف و کمالات توحیدی پروردگار بیان می‌کند. حضرت عیسی به حواریّون کلمۀ «لا إلهَ إلّا الله» و تحقّق آن را توصیه می‌کند؛ یعنی عبودیّت محضه را توصیه می‌کند، اندکاکِ در ذات و اسم پروردگار را توصیه می‌کند، و نفی تعینّات و اثبات تعیّن واحد را توصیه می‌کند.

این همان کلماتی است که در دهۀ ذی‌الحجه که از ایّام بسیار مهمّ سال است، بر حضرت موسی در هنگامی که به کوه طور رفته بود افاضه شد:

لا إلٰهَ إلّا اللهُ عَدَدَ اللَّیالی و الدُهور، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ أمواجِ البُحور، لا إلٰهَ إلّا اللهُ و رَحمَتُه خیرٌ مِمّا یَجمَعون، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ الشَّوکِ و الشَّجَر، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ الشَّعرِ و الوَبَر، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ الحَجَرِ و المَدَر، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ لَمحِ العُیون، لا إلٰهَ إلّا اللهُ فی اللّیلِ إذا عَسعَسَ و الصُّبحِ إذا تَنَفَّس، لا إلٰهَ إلّا اللهُ عدَدَ الرّیاحِ فی البَراری¹ و الصُّخور، لا إلٰهَ إلّا اللهُ مِنَ الیَومِ إلیٰ یَومِ یُنفَخُ فی الصّور.²