افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
106توبه کن وز خورده استفراغ کن *** ور جراحت کهنه شد، رو داغ کن 🔹 باز گَرد از گرگی ای روباهِ پیر *** نُصرَت از حق میطلب، نِعمَ النَّصیر! تتمّۀ حکایت خرس و آن اَبله که به آن اعتماد کرده بود
خرس هم از اژدها چون وا رهید *** وآن کرم زآن مردِ مردانه بدید چون سگ اصحاب کهف آن خرسِ زار *** شد مُلازم از پیِ آن بردبار1 آن مسلمان سر نهاد از خستگی *** خرسْ حارِس گشت از دلبستگی آن یکی بُگذشت و گفتش: «حال چیست؟! *** ای برادر مر تو را این خرسْ کیست؟» قصّه وا گفت و حدیث اژدها *** گفت: «بر خرسی منِهْ دل، اَبلها دوستی زَ ابله بتر از دشمنیست *** او به هر حیله که دانی راندنیست» گفت: «وَ اللَه از حسودی گفتی این *** ور نه خرسی چه نْگری؟! این مِهرْ بین!» گفت: «مِهرِ اَبلهان عشوهده است *** این حسودیّ من از مِهرش بهْ است هی بیا با من، بِران این خرس را *** خرس را مگْزین، مَهِل همجنس را»2 گفت: «رو رو، کار خود کن ای حسود» *** گفت: «کارم این بُد و بَختت نبود من کم از خرسی نباشم ای شریف *** ترکِ او کن تا مَنَت باشم حریف بر تو دل میلرزدم ز اندیشهای *** با چنین خرسی مرو در بیشهای این دلم هرگز نلرزید از گزاف *** نورِ حقّ است این، نه دَعویّ و نه لاف مؤمنم، ”یَنظُرْ بِنورِ اللَه“ شده *** هان و هان بُگریز از این آتشکده»3 این همه گفت و به گوشش درنرفت *** بدگمانی مرد را سَدّیست زَفت دستِ او بگْرفت و دست از وی کشید *** گفت: «رفتم چون نهای یارِ رشید» گفت: «رو بر من تو غمخواره مباش *** بوالفُضولا، معرفتْ کمتر تراش!» باز گفتش: «من عَدوّ تو نیام *** لطفْ بینی گر بیایی در پیام»4 - نسخۀ مِلکی نیکلسون: در پی آن خوب یار.
- اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: مَهِل تو جنس را.
- اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: هان و هان بگذر.
- نسخۀ قونیه: لطف باشد.