افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
128دوّم بار به سخن آوردنِ سائلْ آن بزرگ را تا حالِ او معلوم کند
گفت آن طالب که: «آخر یک نفَس *** ای سواره بر نِی، اینسو رانْ فَرَس!» رانْد سویِ او که: «هین، زوتر بگو *** کَه اسبِ من بس توسَن است و تندخو تا لگد بر تو نکوبد، زود باش *** از چه میپرسی؟ بیان کن خواجه فاش!» او مَجالِ رازِ دل گفتن ندید *** زو برون شو کرد و در لاغَش کشید1 گفت: «میخواهم در این کوچه زنی *** کیست لایق از برای چون منی؟!» گفت: «سه گونه زناند اندر جهان *** آن دو رنج و این یکی گنجِ روان آن یکی را چون بخواهی، کُلْ تو را ست *** وین دگر نیمی تو را، نیمی جداست وآن سوُم هیچْ او تو را نبوَد، بِدان *** این شنیدی، دور شو، رفتم روان تا تو را اسبم نپرّاند لگد *** که بیفتی، برنخیزی تا ابد» شیخ رانْد اندر میانِ کودکان *** بانگ زد بارِ دگر او را جوان که: «بیا! آخر بگو تفسیرِ این *** این زنانْ سه نوع گفتی، بر گُزین!» رانْد سویِ او و گفتش: «بِکرْ خاص *** کُلْ تو را باشد، ز غم یابی خلاص وآن که نیمی آنِ تو، بیوه بوَد *** وآن که هیچ است، آن عیالِ با وَلَد چون ز شویِ اوّلش کودک بوَد *** مِهر و کلّ خاطرش آنسو روَد دور شو تا اسب نندازد لگد *** سمّ اسبِ توسَنم بر تو رسد» های و هویی کرد شیخ و باز راند *** کودکان را باز سویِ خویش خواند باز بانگش کرد سائل که: «بیا *** یک سؤالم مانْد ای شاهِ کیا!» باز راند اینسو: «بگو زوتر، چه بود؟ *** که ز میدانْ آن بچه گویم رُبود» گفت: «ای شه، با چنین عقل و ادب *** این چه شیْد است؟ این چه فعل است؟ ای عجب! تو وَرای عقلِ کلّی در بیان *** آفتابی، در جُنونی چون نهان؟!» - زو: زود. در لاغَش کشید: به او سخنان هزل و شوخی گفت.