Name: مثنوی معنوی - دفتر دوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

15

صوفی آن صورت مپندار ای عزیز *** همچو طفلان تا کی از جوْز و مویز؟!¹
جسمِ ما جوْز و مویز است ای پسر *** گر تو مَردی زین دو چیزْ اندر‌گذر
ور تو اندر نگْذری، اِکرامِ حق *** بُگذراند مر تو را از نُه طَبَق²
التزام‌کردنِ خادمْ تیمارِ بَهیمه را، و تخلّف نمودن
بشنو اکنون صورتِ افسانه را *** لیک هین از کَه جدا کن دانه را
حلقۀ آن صوفیانِ مُستَفید *** چون‌که ‌در وَجد و طَرَب آخِر رسید
خوان بیاوردند بهرِ میهمان *** از بهیمه یاد آورْد آن زمان
گفت خادم را که: «در آخور برو *** راست کن بهرِ بَهیمه کاه و جو»
گفت: «لا حَوْل، این چه افزون‌گفتن است؟! *** از قدیم این کارها کارِ من است‌»
گفت: «تر کُن آن جوَش را از نخست *** کآن خرکْ پیر است و دندان‌هاش سست‌»
گفت: «لا حوْل، این چه می‌گویی مِها؟! *** از من آموزند این ترتیب‌ها»
گفت: «پالانش فرو نِه پیشْ پیش *** داروی مَنبَل بِنه بر پشتِ ریش‌»
گفت: «لا حوْل، آخِر این حکمت‌ْ گذار *** جنسِ تو مهمانم آمد صد هزار
جمله راضی رفته‌اند از پیش ما *** هست مهمانْ جانِ ما و خویشِ ما»
گفت: «آبش ده ولیکن شیرِ گرم» *** گفت: «لا حول، از تواَم بگْرفت شرم»
گفت: «اندر جو تو کمتر کاه کن» *** گفت: «لا حول، این سخن کوتاه کن»
گفت: «جایش را بِروب از سنگ و پُشک *** ور بوَد تر، ریز بر وی خاکِ خشک
گفت: «لا حول ای پدر! لا حوْل کن *** با رسولِ اهلْ کمتر گو سُخُن»
گفت: «بِستان شانه، پشتِ خر بِخار» *** گفت: «لا حول ای پدر، شرمی بدار»
🔹 گفت: «دُ‌مِ افسار را کوته ببند *** تا ز غلطیدن نیفتد او به بند»
🔹 گفت: «لا حول ای پدر، چندین مَنال *** بهر خر چندین مرو اندر جَوال»
🔹 گفت: «بر پشتش فِکَن جُل زودتر *** ز‌آنکه شب سرماست، ای کانِ هنر»
🔹 گفت: «لا حول ای پدر، چندین مگو *** استخوان در شیر نبْود، تو مجو
🔹 من ز تو اُستاترم در فنّ خَود *** میهمان آید مرا از نیک و بد
🔹 لایقِ هر میهمان خدمت کنم *** من ز خدمت چون گل و چون سوسَنم»
1. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: صوفیِ صورت.
2. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: بگذری.