اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

150
  • تو جهت‌گو، من بُرونم از جهات***در وِصالْ آیات گو یا بَیِّنات؟!1
  • صُنْع بیند مردِ مَحجوب از صفات***در صفاتْ آن است کاو گم کرد ذات
  • واصِلان چون غرقِ ذاتند ای پسر***کی کنند اندر صفاتِ او نظر؟!
  • چون‌که ‌اندر قعرِ جو باشد سَرت***کی به رنگِ آب افتد مَنظَرت؟!
  • ور به رنگِ آب باز آیی ز قَعر***پس پَلاسی بِستَدی، دادی تو شَعر2
  • طاعتِ عامه، گناهِ خاصِگان***وَصلَتِ عامه، حجابِ خاص دان!3
  • گر وزیری را کُنَد شَه مُحتَسِب***شَه عَدویِ او بوَد، نبوَد مُحِبّ4
  • هم گناهی کرده باشد آن وزیر***بی‌سبب نبوَد تَغَیُّرْ ناگزیر
  • آن‌که زَ اوّل مُحتَسِب بُد، خود وِرا***بخت و روزی آن بُدَه‌ست از ابتدا
  • لیک آن کاوّل وزیرِ شَه بُدَه‌ست***مُحتَسِب‌کردن، سببْ فعلِ بَد است
  • چون تو را شَه ز‌آستانه پیش خوانْد***باز سویِ آستانه باز رانْد
  • تو یقین می‌دان که جُرمی کرده‌ای***جَبر را از جهلْ پیش آورده‌ای
  • که: «مرا روزیّ و قسمتْ این بُدَه‌ست»***پس چرا دی بودت آن دولت به دست؟!5
  • قسمتِ خود، خود بُریدی تو ز جهل***قسمتِ خود را فَزاید مردِ اهل
  • یک مثالِ دیگر اندر کج‌‌رَوی***شاید ار از نَقلِ قرآن بشْنوی
  • قصّۀ مُنافقان و مسجدِ ضِرارْ ساختنِ ایشان‌6

  • این‌چنین کژبازی‌ای در جفت و طاق***با نَبی می‌باختند اهلِ نفاق:
  • «کز برای عِزِّ دینِ احمدی***مسجدی سازیم» و بود آن مُرتَدی
  • این‌چنین کژبازی‌ای می‌باختند***مسجدی جز مسجدِ او ساختند
  • فرش و سقف و قُبّه‌اش آراستند***لیک تفریقِ جماعت خواستند
    1.  نسخۀ قونیه: آیات کو.
    2. پَلاس: فرش، زیرانداز. شَعر: مو.
    3. عبارتی معروف است که: «حَسَناتُ‌ الأبرارِ سَيِّئاتُ المُقَرَّبين؛ حسنات و اعمال خوب صالحان برای مقرّبان درگاه رُبوبی سیّئه و گناه است». این عبارت مضمون روايتى نيست گرچه حكمى است صحيح و مطلبى است واقعى و حقيقى.
    4. مُحتَسِب: داروغه، مأمور.
    5. دی: دیروز.
    6.  سوره التّوبة: آیات 107 تا 110.