افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
23هر کراماتی که میجویی به جان *** او نمودت تا طمع کردی در آن چند بتْ احمد شکست اندر جهان *** تا که یا رَبّگوی گشتند اُمّتان گر نبودی کوششِ احمد، تو هم *** میپرستیدی چو اجدادت صَنَم این سَرت وا رَست از سجدهیْ صَنَم *** تا بدانی حقّ او را بر اُمَم گر بگویی شُکرِ این رَستن، بگو *** کز بتِ باطن هَمَت بِرْهانَد او1 مر سَرت را چون رهانید از بُتان *** هم بدان قوّت تو دل را وا رَهان سر ز شُکرِ دین از آن برتافتی *** کز پدر میراثِ مُفتَش یافتی مردِ میراثی چه داند قدرِ مال؟! *** رُستمی جان کَنْد و مَجّان یافت زال ----------
«چون بگریانم، بجوشد رحمتم *** آن خروشنده بنوشد نعمتم گر بخواهم داد، خود بنْمایمش *** چونْش کردم بستهدل، بُگشایمش2 رحمتم موقوفِ آن خوشگریههاست *** چون گریست، از بَحرِ رحمتْ موج خاست 🔹 تا نگرید ابر، کی خندد چمن؟! *** تا نگرید طفل، کی جوشد لَبَن؟!» حلوا خریدنِ شیخ احمد خِضرَوَیه جهتِ غَریمان به الهام حق تعالیٰ
بود شیخی دائماً او وامدار *** از جوانمردی که بود آن نامدار ده هزاران وام کردی از مِهان *** خرج کردی بر فقیرانِ جهان هم به وامْ او خانقاهی ساخته *** خان و مان و خانْقه درباخته 🔹 احمدِ خِضرویه بودی نامِ او *** خدمتِ عُشّاق بودی کامِ او وامِ او را حق ز هر جا میگزارْد *** کردْ حق بهرِ خلیل از ریگْ آرْد ----------
گفت پیغمبر که: «در بازارها *** دو فرشته میکند دائم ندا: ”کای خدا تو مُنفِقان را دِه خَلَف *** وِ ای خدا تو مُمسِکان را دِه تَلف“» خاصه آن مُنفِق که جانْ انفاق کرد *** حَلقِ خودْ قربانیِ خَلّاق کرد حلق پیش آورْد اسماعیلوار *** کارْد بر حلقش نیارد کردگار پس شهیدانْ زنده زآن رویند و خَوش *** تو بدان قالب بمَنگر گَبر وَش چون خَلَف دادَستِشان جانِ بقا *** جانِ ایمن از غم و رنج و شِقا - نسخۀ ناسخه: گر توانی.
- نسخۀ قونیه: گر نخواهم داد، خود ننمایمش.