
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
26ما چو کَرّانْ نا شنیده یک خطاب *** هرزهگویان از قیاسِ خود جواب ما ز موسیٰ پند نگْرفتیم کاو *** گشت از انکارِ خِضرْ او زرد رو با چنان چشمی که بالا میشتافت *** نورِ چشمش آسمان را میشکافت کرده با چشمت تعصّبْ موسیا *** از حماقتْ چشمِ موشِ آسیا» شیخ گفتا: «آن همه گفتار و قال *** من بِحِلّ کردم شما را آن جِدال سرّ این آن بود کز حق خواستم *** لاجَرم بنْمود راهِ راستم گفت: ”این دینار اگرچه اندک است *** لیک موقوفِ غَریوِ کودک است“» ----------
تا نگرید کودکِ حلوا فروش *** بَحرِ بخشایش نمیآید به جوش ای برادرْ طفلْ طفلِ چشمِ توست *** کامِ خود موقوفِ زاری دان نخست 🔹 کامِ تو موقوفِ زاریّ دل است *** بیتضرّع کامیابی مشکل است 🔹 گر همی خواهی که مشکل حل شود *** خارِ مَحرومی به گُل مُبدَل شود گر همی خواهی که آن خَلعَت رسد *** پس بگریان طفلِ دیده بر جسد ترسانیدنِ شخصی زاهدی را که: «کم گِریْ تا کور نشوی!»
زاهدی را گفت یاری در عمل: *** «کم گِریْ تا چشم را ناید خَلَل» گفت زاهد: «از دو بیرون نیست حال *** چشم بیند، یا نبیند آن جمال گر ببیند نورِ حق، خود چه غم است! *** در وصالِ حق دو دیده چه کم است! ور نخواهد دید حق را، گو: برو! *** اینچنین چشمِ شَقی گو: کور شو!» ----------
