افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
28ای بسا کس همچو آن شیرِ ژیان *** صیدِ خود ناخورده رفته از جهان قسمتش کاهی نه و، حرصش چو کوه *** جُسته بیوَجهی وُجوه از هر گروه1 🔹 جمع کرده مال و رفته سویِ گور *** دشمنان در ماتمِ او کرده سور ای مُیَسَّر کرده ما را در جهان *** سُخره و پیکار از ما وا رَهان2 طُعمه بنْموده به ما وآن بوده شَست *** آنچنان بنْما به ما آن را که هست ----------
گفت آن شیر: «ای مسیحا، این شکار *** بود خالص از برای اعتبار گر مرا روزی بُدی اندر جهان *** خود چهکار اَستی مرا با مردگان؟!» این سزای آن که یابد آبِ صاف *** همچو خر در جو بِمیزد از گزاف گر بداند قیمتِ آن جویْ خر *** او بهجای پا نهد در جویْ سر او بیابد آنچنان پیغمبری *** میرِ آبی، زندگانیپروری چون نمیرد پیشِ او: «کز امرِ کُن *** ای امیرِ آبْ ما را زنده کن»؟ ----------
هین سگِ این نفْس را زنده مخواه *** کاو عدوّ جانِ توست از دیرگاه خاک بر سرْ استخوانی را که آن *** مانعِ این سگ بوَد از صیدِ جان سگ نهای، بر استخوانْ چون عاشقی؟! *** دیوچهوار از چه بر خون عاشقی؟! آن چه چشم است آن که بیناییش نیست؟! *** زِ امتحانها جز که رسواییش نیست؟! سَهو باشد ظنّها را گاه گاه *** این چه ظنّ است این که کور آمد به راه؟! کردهای بر دیگران نوحهگری *** مدّتی بنشین و بر خود میگِری زَ ابرِ گریان شاخْ سبز و تر شود *** زآنکه شمع از گریه روشنتر شود هر کجا نوحه کنند آنجا نشین *** زآنکه تو أولیٰتری اندر حَنین زآنکه ایشان در فِراقِ فانیاند *** غافل از لعلِ بَقای کانیاند - نسخۀ مِلکی نیکلسون: عُمر نه و کرده تحصیل وجوه.
- نسخۀ قونیه:
ای میسّر کرده بر ما در جهان *** سُخره و بیگار، ما را وا رهان.