اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

نسخه عربی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

29
  • ز‌آنکه بر دلْ نقشِ تقلید است بند***ر‌و به آبِ چشمْ بندش را بِرَند
  • ز‌آنکه تقلیدْ آفتِ هر نیکویی‌ست***کَه بوَد تقلید اگر کوهِ قوی‌ست
  • گر ضَریری لَمتُر است و تیز‌خشم***گوشت‌پارَه‌ش دان که او را نیست چشم
  • گر سخن گوید ز مو باریک‌تر***آن سِرش را ز‌آن سخن نبوَد خبر
  • مستی‌ای دارد ز گفتِ خود وَلیک***از برِ وی تا به مِی راهی‌ست نیک
  • همچو جوی است او، نه آبی می‌خورَد***آب از او بر آب‌خواران بُگذرد
  • آب در جو ز‌آن نمی‌گیرد قرار***ز‌آنکه آن جو نیست تشنه و آب‌خوار
  • همچو نایی نالۀ زاری کند***لیک پیکارِ خریداری کند1
  • نوحه‌گر باشد مقلِّد در حدیث***جز طمع نبوَد مرادِ آن خَبیث
  • نوحه‌گر گوید حدیثِ سوزناک***لیک کو سوزِ دل و دامانِ چاک؟‌!2
  • از مقلِّد تا محقِّق فرق‌هاست***کاین چو داوود است و آن دیگر صَداست
  • منبعِ گفتارِ این سوزی بود***و‌آن‌ مقلِّد کهنه‌آموزی بود
  • هین مشو غرّه بدان گفتِ حَزین***بار بر گاو است و بر گردون حَنین
  • هم مقلِّد نیست محروم از ثواب***نوحه‌گر را مزد باشد در حساب
  • کافر و مؤمن «خدا» گویند لیک***در میانِ هر دو فرقی هست نیک
  • آن گدا گوید: «خدا» از بهرِ نان***مُتّقی گوید: «خدا» از عینِ جان
  • 🔹 «اللَه اللَه» می‌زنی از بهرِ نان***بی‌طمع پیش‌آی و اللَه را بخوان
  • گر بدانستی گدا از گفتِ خویش***پیشِ چشمِ او نه کم ماندی نه بیش
  • سال‌ها گوید: «خدا» آن نان‌خواه***همچو خر مُصحَف کِشد از بَهرِ کاه
  • گر به دل در‌تافتی گفتِ لبش***ذرّه ذرّه گشته بودی قالبش
  • نام دیوی ره بَرَد در ساحری***تو به نامِ حق پشیزی می‌بَری
    1.  نسخۀ قونیه: بیگار.
    2.  شرح انقروی: دامان پاک.