افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
31از سرِ تقصیرِ آن، صوفی رَمه *** خرفروشی درگرفتند آن همه «کز ضرورت هست مُرداری مُباح *** بس فسادی کز ضرورت شد صلاح» هم در آن دم آن خَرک بفْروختند *** لوت آوردند و شمع افروختند ولوله افتاد اندر خانقَه: *** «کِامشبان لوت و سَماع است و وَلَه چند از این صبر و از این سه روزه چند؟! *** چند از این زنبیل و این دَریوزه چند؟! ما هم از خَلقیم و جان داریم ما *** دولتْ امشبْ میهمان داریم ما» تخمِ باطل را از آن میکاشتند *** کآن که آن جان نیست، جان پنداشتند وآن مسافر نیز از راهِ دراز *** خسته بود و دید آن اقبال و ناز صوفیانش یک به یک بنْواختند *** نردِ خدمتهاش خوش میباختند 🔹 آن یکی پایش همی مالید و دست *** وآن یکی پرسید از جای نشست 🔹 وآن یکی افشاند گَرد از رَختِ او *** وآن یکی بوسید دستش را و رو گفت چون میدید مَیلانْشان به وی: *** «گر طَرَب امشب نخواهم کرد، کی؟!» لوت خوردند و سَماع آغاز کرد *** خانقه تا سقف شد پُردود و گَرد دودِ مطبخ، گَردِ آن پا کوفتن *** زِ اشتیاق و وَجد و جان آشوفتن گاه دستافشان قدم میکوفتند *** گه به سجده صُفّه را میروفتند ----------
دیر یابد صوفیْ آز از روزگار *** زآن سبب صوفی بوَد بسیار خوار1 جز مگر آن صوفیای کز نورِ حق *** سیر خورْد او، فارغ است از ننگِ دَق از هزاران، اندکی زین صوفیاند *** باقیان در دولتِ او میزیند ----------
- نسخۀ چلبی: دیر یابد صوفیْ کام از روزگار.