اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

38
  • ----------

  • آدمی در حَبسِ دنیا ز‌آن بوَد***تا بوَد کِافلاسِ او ثابت شود
  •   مُفلِسیّ دیو را یزدانِ ما***هم منادیٰ کرد در قرآنِ ما:
  • «کاو دَغا و   مُفلِس است و بَد سُخُن***هیچ با او شرکت و سودا مکن
  • ور کنی، او را بهانه آوری***  مُفلِس است او؛ صَرفه از وی کی بری؟!‌»
  • ----------

  • حاضر آوردند چون فتنه فروخت***اُشترِ کُردی که هیزم می‌فروخت
  • کُردِ بی‌چاره بسی فریاد کرد***هم موکَّل را به دانگی شاد کرد
  • اُشتُرش بردند از هنگامِ چاشت***تا به شب، وَ افْغانِ او سودی نداشت
  • بر شتر بنْشست آن قَحطِ گران***صاحبِ اُشتُر پیِ اُشتُر دوان
  • سو به سو و کو به‌کو می‌تاختند***تا همه شهرش عیان بشْناختند
  • پیشِ هر حمّام و هر بازار‌گَه***کرده مردمْ جمله در شکلش نگَه
  • ده منادیٰ‌گر، بلند آوازیان***تُرک و کُرد و رومیان و تازیان
  • 🔹 جملگان آوازها برداشته:***«کاین همه تخمِ جفاها کاشته
  • 🔹 بینوایی، بد اَدایی، بی‌وفا***نان‌رُبایی، نر گدایی، بی‌حیا
  •  مُفلِس است و او ندارد هیچ چیز***قرض تا ندْهد کسی او را پَشیز
  • ظاهر و باطن، ندارد حَبّه‌ای*** مُفلِسی، قلبی، دَغایی، دبّه‌ای
  • هان و هان با او حریفی کم کنید***چون‌که ‌گاو آرَد، گره محکم زنید1
  • ور به حُکم آرید این پژمرده را***من نخواهم کرد زندانْ مُرده را
  • خوش‌دم است او و گلویش بس فراخ***با شُعارِ نو، دِثارِ شاخ شاخ
  • گر بپوشد بهرِ مکرْ آن جامه را***عاریَه‌ست آن تا فریبد عامه را»
  • ----------

  • حرفِ حکمت بر زبانِ ناحکیم***حُلّه‌های عاریَت دان ای سَلیم
  • ‌‌گر‌چه دزدی‌جامه‌ای پوشیده است***دستِ تو چون گیرد آن بُبریده دست‌؟!
  • ----------

    1. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: گاز آرَد. نسخۀ چلبی: چون‌که او آید.