
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
39چون شبانگه از شتر آمد به زیر *** کُرد گفتش: «منزلم دور است و دیر برنشستی اُشتُرم را از پگاه *** جو رها کردم، کم از اَخراجِ کاه!» گفت: «تا اکنون چه میگردیم پس؟! *** هوشِ تو کو؟! نیست اندر خانه کس؟! طَبلِ اِفلاسم به چرخِ سابِعه *** رفت و تو نشنیدهای این واقعه؟!» ----------
گوش تو پُر بوده است از طمْعِ خام *** پس طَمَع کر میکند، کور، ای غلام1 تا کلوخ و سنگ بشنید این بیان *** «مُفلِس است این مُفلِس است این قَلتَبان» تا به شب گفتند و در صاحب شتر *** بر نزَد، کاو از طمَع پُر بود پُر هست بر سَمْع و بَصَر مُهرِ خدا *** در حُجُب بس صورت است و بس صدا آنچه او خواهد، رسانَد آن به چشم *** از جمال و از کمال و از کَرَشم وآنچه او خواهد، رسانَد آن به گوش *** از سَماع و از بشارت وز خُروش کَونْ پُرچارَهست و هیچَت چاره نی *** تا که نگْشاید خدایت روزَنی2 گرچه هستی تو کُنونْ غافل از آن *** وقتِ حاجتْ حق کند آن را عیان گفت پیغمبر که: «یزدانِ مجید *** از پیِ هر دردْ درمان آفرید لیک زآن درمان نبینی رنگ و بو *** بهرِ دردِ خویشْ بیفرمانِ او»3 🔹 گرچه درمان جویی و گویی به جان: *** «کای خدا درمانِ کار من رسان!»4 چشم را -ای چارهجو- در لا مکان *** هین بِنِه چون چشمِ کُشته، سویِ جان5 این جهان از بیجهت پیدا شدَهست *** کُه ز بیجایی، جهان را جا شدَهست بازگرد از هستْ سویِ نیستی *** گر تو از جانْ طالبِ مولیستی6 - إحياء العلوم، جلد 3، صفحه 28؛ «قال رسول اللٰه صلّى اللٰه عليه و آله: "حبُّك الشىءَ [للشّىء] يُعمى و يُصِمّ؛»
- این بیت در مثنوی میرخانی چهار بیت پایینتر آمده بود که مطابق نسخۀ قونیه و... به اینجا منتقل گشت.
- رسول اکرم صلی اللٰه علیه و آله و سلم: «لکل داء دواء فإذا اصیب الدواء الداء برئ بإذن الله؛»
- الحاقی از نسخۀ ناسخه.
- اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: گشته.
- نسخۀ قونیه:
... *** طالب رَبّیّ و رَبّانیستی.
