افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
45کی حجابِ چشمِ آن فردند خَلق؟! *** چشمِ خود را کور و کژ کردند خلق چون غلامِ هندویی کاو کین کِشد *** از ستیزهیْ خواجه، خود را میکُشد سرنگون میافتد از بامِ سَرا *** تا زیانی کرده باشد خواجه را گر شود بیمارْ دشمن با طَبیب *** ور کُند کودکْ عَداوَت با ادیب در حقیقت رهزنِ جانِ خودند *** راهِ عقل و جان خود را خود زدند گازُری گر خشم گیرد زآفتاب *** ماهیای گر خشم میگیرد زِ آب تو نکو بنْگر که را دارد زیان؟! *** عاقبت کِه بْوَد سیاه اختر از آن؟! گر تو را حق آفریده زشترو *** تو مشو هم زشترو هم زشتخو ور بُرَد کفشت، مرو در سنگلاخ *** ور دو شاخ استت، مشو تو چارشاخ1 تو حسودی: «کز فلان من کمترم *** میفَزاید کمتری در اخترم» خودْ حسدْ نقصان و عیبِ دیگر است *** بلکه از جملهیْ کمیها بدتر است آن بِلیس از ننگ و عارِ کمتری *** خویشتن افکنْد در صد اَبتری از حسد میخواست تا بالا بوَد *** خود چه بالا؟ بلکه خونپالا بوَد آن ابوجهل از محمّد ننگ داشت *** وز حسد خود را به بالا میفَراشت بوالحَکَم نامش بُد و بوجهل شد *** ای بسا اهل از حسد نا اهل شد من ندیدم در جهانِ جست و جو *** هیچ اهلیّت بهْ از خُلقِ نِکو انبیا را واسطه زآن کرد حق *** تا پدید آید حسدها در قَلَق2 🔹 درگذر از فضل و از چُستیّ و فن *** کارْ خدمت دارد و خُلقِ حَسَن زآنکه کس را از خدا عاری نبود *** حاسدِ حقْ هیچ دَیّاری نبود آن کسی کِش مثلِ خود پنداشتی *** زآن سبب با او حسد برداشتی چون مُقَرَّر شد بزرگیّ رسول *** پس حسد ناید کسی را از قبول پس به هر دوری ولیّای قائم است *** تا قیامتْ آزمایشْ دائم است3 هر که را خویِ نکو باشد، برَست *** هر کسی کاو شیشهدل باشد، شکست پس امامِ حیّ قائم آن ولیست *** خواه از نسلِ عمر، خواه از علیست مهدیّ و هادی وی است ای راهجو *** هم نهان و هم نشسته پیشِ رو - اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: بود کفشت.
- مثنوی شریف: حسدها در فلق.
- دور: زمان و دوره.