
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
64کلوخ انداختنِ آن تشنه از سر دیوار در جوی آب
بر لب جو بود دیواری بلند *** بر سرِ دیوار تشنهیْ دردمند 🔹 تشنهای مُستَسقیای زار و نزار *** عاشقی مستی غریبی بیقرار مانعش از آبْ آن دیوار بود *** از پیِ آبْ او چو ماهی زار بود 🔹 شد حجابِ آبْ آن دیوارِ او *** بر فلک میشد فغانِ زارِ او ناگهان انداخت او خشتی در آب *** بانگِ آب آمد به گوشش چون خطاب چون خطابِ یارِ شیرین و لذیذ *** مست کرد آن بانگِ آبش چون نَبیذ از سَماعِ بانگِ آبْ آن مُمتَحَن *** گشت خشتانداز و زآنجا خشتکَن1 آب میزد بانگ، یعنی: «هی، تو را *** فایده چه زین زدنْ خشتی مرا؟» تشنه گفت: «آبا، مرا دو فایدَهست *** من از این صنعت ندارم هیچ دست فایدهیْ اوّل سماعِ بانگِ آب *** کاو بوَد مر تشنگان را چون سَحاب2 بانگِ او چون بانگِ اسرافیل شد *** مرده را زین زندگی تحویل شد یا چو بانگِ رعدْ ایّام بهار *** باغ مییابد از او چندین نگار یا چو بر درویشْ هنگامِ زکات *** یا چو بر مَحبوسْ پیغامِ نجات3 چون دمِ رحمٰن بوَد کآن از یَمَن *** میرسد سویِ محمّد بیدَهن یا چو بوی احمدِ مُرسَل بود *** کآن به عاصی در شفاعت میرسد یا چو بوی یوسفِ خوبِ لطیف *** میزند بر جانِ یعقوبِ نَحیف 🔹 یا نسیمِ روضۀ دارالسّلام *** سوی عاصی میرسد بیانتقام 🔹 یا سویِ مِسّ سیَه از کیمیا *** میرسد پیغام: ”کای اَبله بیا“ 🔹 یا ز لیلی بشْنود مجنونْ کلام *** یا فرستد وِیسْ رامین را پیام فایدهیْ دیگر که هر خشتی کز این *** برکَنم، آیم سویِ ماءِ مَعین کز کمیّ خشتْ دیوارِ بلند *** پستتر گردد به هر دفعه که کَنْد پستیِ دیوار قُربی میشود *** فصلِ او درمانِ وَصلی میبوَد» ----------
- نسخۀ قونیه: از صفای بانگ آب.
- نسخۀ قونیه: چون رَباب.
- نسخۀ ناسخه: آواز زکات.
