افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
68در معنیِ «فِی التّأخیرِ آفاتٌ!»1
اندر آن تقریر بودیم ای خَسور *** که خرت لَنگ است و منزل دورِ دور 🔹 بارِ تو باشد گران، در راهْ چاه *** کج مرو، رو راست اندر شاهراه 🔹 سالِ شصت آمد که در شَستت کِشد *** راهِ دریا گیر تا یابی رَشَد 🔹 آنکه عاقل بود در دریا رسید *** شد خلاص از دام و از آتش رهید 🔹 چونکه بیگه گشت و آن فرصت گذشت *** مُرده گرد و رو سویِ دریا ز دشت 🔹 ور نه در تابه شوی بریان بسی *** اینچنین هرگز کند با خود کسی؟! 🔹 حالِ آن سه ماهی و آن جویبار *** گفته شَد اینجا برای اعتبار2 🔹 فَانْتَبِه ثُمَّ اعْتَبِر ثُمَّ انْتَصِب *** فاسْتَعِن بِاللٰهِ ثُمَّ اجْهَد، تُصِب سالْ بیگه گشت و وقتِ کِشت نی *** جز سیَهروییّ و فعلِ زشت نی کِرمْ در بیخِ درختِ تن فتاد *** بایدش برکَنْد و بر آتش نهاد هین و هین ای راه رو، بیگاه شد *** آفتابِ عمرْ سویِ چاه شد این دو روزک را که روزت هست، زود *** پیرافشانی بکُن از راهِ جود3 این قدَر تخمی که ماندَهستَت، بکار *** تا در آخِر بینی آن را برگ و بار4 تا نمُردَهست این چراغِ باگُهَر *** هین فتیلهش ساز و روغن ای پسر هین مگو: «فردا» که فرداها گذشت *** تا بهکلّی نگذرد ایّامِ کشت - این عنوان در غالب نُسخ مثنوی و نیز میرخانی، پانزده بیت بعد آمده بود که بهخاطر عدم تناسب معنایی به اینجا منتقل شد.
- گفته شَد: باید گفته شود (این داستان در دفتر چهارم خواهد آمد).
- نسخۀ قونیه: زورت هست. مثنوی شریف: پَر افشانی.
- نسخۀ قونیه:
این قدر تخمی که ماندَهستت بباز *** تا بروید زین دو دم عمر دراز.